MyBB Pro

P30-ART

اعلانات انجمن
تکمیل/تصحیح اطلاعات پروفایل (حتما بخوانید)


ارسال موضوع ارسال پاسخ
 
امتیاز موضوع:
  • 2 رأی - میانگین امیتازات: 1
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
تمرینات ورزشی مفید برای ام اس
مهمان گرامی، خوش آمدید!
نام کاربری
گذرواژه‌
[عضویت در انجمن]


جستجوی انجمن‌ها

(جستجوی پیشرفته)

جستجو در گوگل

Google



در اين سايت


درنا بلاگ

سرویس بلاگدهی درنا بلاگ
http://dornablog.com

مرکز تحقیقات و پژوهش های آماری

ویکی MSW
دانشنامه تخصصی ویکی MSW


آمار انجمن
» اعضا: 3828
» آخرین عضو: لینا
» موضوع‌های انجمن: 5570
» ارسال‌های انجمن: 215593

آمار کامل

ارسال: #1
۱۳۸۹/۱۱/۱, ۰۲:۰۰ عصر (آخرین ویرایش در این ارسال: ۱۳۸۹/۱۱/۱ ۰۲:۵۹ عصر، توسط mehdi.)
آفلاین
تمرینات ورزشی مفید برای ام اس
0
0

در این تاپیک تمرینات ورزشی مفید برای ام اس قرار می گیرد

بيماران مبتلا به ام‌اس، بدون در نظر گرفتن ميزان توانايي يا ناتواني جسمي شان‌، به تمرينات و فعاليتهاي بدني مداوم نياز دارند‌. اگر بيمار حركت و فعاليتهاي بـدني نداشته باشد سلامتش به خـطـر خواهد افتـاد.
( ازيبوست گرفته تا افزايش خطر بيماري قلبي )‌ برنامه تمرينات و فعاليت‌هاي بدني متناسب نه تنها از بعضي مشكلات جسمي فرد پيشگيري مي‌كنند بلكه احساس سلامت و خوب بودن فرد را افزايش خواهند داد‌.

اين تمرینات به اصول اساسي جهت حركت و كشش آرام عضلات و رباطها مطابق با توان خود بيمار‌، مي‌پردازد‌.

با وجود اينكه اكثر تمرينات اين بخش مربوط به دامنه(محدوده) حركتي اندام‌ها است ولي از اصطلاح (( كشش )) در اين مباحث استفاده مي شود‌. تمرينات را به پنج مبحث مي توان طبقه بندي نمودكـه تمامي اين تمرينات براي بيمار مبتلا به ام‌اس مهم و مفيد هستند‌.

1- انعطاف پذيري : عبارتست از كشش عضله و رباط تا حداكثر طولشان و حركت دادن مفصل در طول دامنه حركتي كاملش اين فعاليتها سفت شدن عضلات را كاهش مي‌دهند و از كاهش ( محدود شدن ) دامنه حركتي كامل مفاصل‌كه ممكن است متعاقب كاهش فعاليت‌، ضعف( ضعيف شدن ) عضلاني و يا اسپاستيسيتي بوجود بيايد، پيشگيري مي‌كنند‌. از دست دادن دامنه حركتي كـامل مفصل مي تواند منجر به كنترا كچر ( قفل شدن ) مفصل شود كه اين قفل شدگي‌، مفصل را در يك وضعيت دردناك به اصطلاح (( يخ زده )) قرار مي‌دهد‌. به عبارتي مفصل در يك وضعيت ثابت، خشك مي‌شود‌.

2- تقويت كردن : عبارتست از افزايش قدرت و نيروي عضله‌. با روش هايي از قبيل‌، بالا بردن اندام خلاف جهت جاذبه زمين (نيروي جاذبه )، بلند كردن وزنه ( وزنه زدن ) و يا انجام حركات در خلاف جهت مقاومت مثل ديوار‌، وزنه يا تيوپ هاي لاستيكي ( حلقه هاي لاستيكي )‌، مي توان قدرت عضلات را افزايش داد‌. ( يعني بيمار با عضله ضعيف خود به ديوار، وزنه يا حلقه لاستيكي نيرو وارد كند تا عضله ضعيف، تقويت شود )‌. با انجام تمرينات قدرتي مي‌توان خستگي عضلاني را كاهش داد‌.

3- استقامت : عبارتست از بهبود عملكرد قلب و شش‌ها ( ريه‌ها )‌. انجام تمرينات هوازي ( تمرينات بدني كه جذب اكسيژن را تشديد مي‌كنند ) باعث مي‌شوند كه قلب و شش‌ها بهتر كار كنند و استقامت بدني فرد افزايش يافته‌، خطر بيماري قلبي را كاهش داده و به كنترل وزن و سطح كلسترول خون كمك مي‌كنند. فعاليتها و تمرينات مربوط به استقامت عبارتند از : پياده روي‌، شنا و استفاده از دو چرخه ثابت

4- تعادل و هماهنگي : يعني بهبود و افزايش كيفيت و بي‌خطري حركت‌. تمرينات ريتميك ناحيه دست و پا و فعاليت‌هاي مربوط به وضعيت ايستاده‌، معمولاً با راهنمايي‌هاي فيزيو تراپيست‌، مي‌توانند تعادل و هماهنگي را بهبود بخشند‌.

5- ريلاكسيشن ( تمدد اعصاب و شل نمودن عضلات ) : عبارتست از كاهش تنش يا فشار جسمي و روحي‌.

در واقع تمدد اعصاب ( ريلاكسيشن ) چيزي جز كشيدن نفس عميق‌، نشستن و به موسيقي ملايم گوش سپردن نيست‌. تكنيكهاي ريلاكسيشن مي توانند خستگي ناشي از انجام تمرينات و ورزش‌ها را كاهش داده و به بيمار كمك كنند تا بتواند يك روز پر استرس را به خوبي سپري نمايد‌.

بعضي احتياطات كه ممكن است مورد توجه قرار نگيرند :

1- از پوشيدن لباس هاي تنگ كه حركت اعضاء را محدود مي‌كنند‌، خودداري كنيد‌.

2- اطمينان حاصل نماييد تا دماي اتاق مطلوب و خنك باشد‌. در اتاق يك پنكه يا سيستم تهويه جهت خنك كردن فضاي اتاق وجود داشته باشد يا پنجره اتاق را باز بگذاريد‌. اگر نسبت به گرما حساس هستيد‌، قبل از انجام تمرينات به مدت 10 دقيقه در يك وان آب سرد دراز بكشيد‌. ( ابتدا وان را با آب نسبتاً گرم پر كنيد، كم كم آب خنك را به آن اضافه كنيد تا آب وان به تدريج خنك شده و در نهايت كاملاً خنك شود ).

3- در حين انجام تمرينات سعي كنيد كه به هيچ يك از اعضاي بدن فشار بيش از حد وارد نشود ( زياد از حد كشيده نشوند )‌. اگر در حين تمرين عضوي درد گرفت‌، تمرين را قطع كنيد و قبل از حركت دادن مجدد عضوف دردناك با پزشك مشورت كنيد‌. اگر ضمن انجام تمرين احساس ناراحتي مي‌كنيد‌، تمريني را انجام دهيد كه برايتان راحت‌تر است‌.

4- حركات و تمرينات را به آرامي انجام دهيد‌. تمام حركات را بايد به طور مساوي انجام داده و بعد از انجام هر تمرين كمي استراحت نماييد تا عضله و رباط به كشش پاسخ دهند‌. حركات سريع مي‌توانند حالت اسپاسم( گرفتگي ) و سفتي عضله را افزايش دهند‌. سعي كنيد هر حركت را تا حداكثر دامنه حركتي كه برايتان امكان پذير است و در آن دامنه حركتي احساس راحتي مي‌كنيد‌، به مدت 60 ثانيه انجام دهيد يعني كشش هر عضله 60 ثانيه طول بكشد‌. اگر در طول انجام حركت و كشش عضله با صداي بلند بشماريد ممكن است اين كار به شما جهت انجام تمرين كمك كند‌. بعد از60 ثانيه به آرامي به وضعيت ابتدايي باز گرديد‌.

5- از عضلاتتان بيشتر كار بكشيد و سعي كنيد تا جائيكه امكان دارد تمرينات كششي را انجام دهيد تا دامنه حركتي كه در آن محدوده شما درد نداريد افزايش يابد‌. بنابراين اين امر بسيار مهم است كه بتوانيد بين درد و كشش ( كه كمي ناراحت‌كننده است ) تمايز قائل شويد زيرا حين انجام تمرينات احساس كشش عضلاني كه ممكن است كمي درد ناك باشد ايرادي ندارد ولي درصورت درد بايد تمرين را قطع نمود‌.

6- اگر عضو يك طرف ‌بدنتان ضعيف‌تر از طرف مقابل است جهت انجام تمرينات از سمت قوي تر براي كمك به سمت ديگر استفاده كنيد‌. جهت انجام اين عمل، فيز يو تراپ يا افراد خانواده شما كه كتابچه ويژه بيماران - شماره 6 را خوانده باشند، مي‌توانند به شما كمك كنند‌.

7- از آنجائيكه در طول انجام يك حركت غير معمول فرد تمايل دارد نفس خود را حبس نموده‌، يا حالت‌هاي خاصي به صورتش بدهد، بهتر است طي هر حركت نفس عميق كشيده و صورت خود را ريلاكس (شل) كنيد‌. ( عضلات صورتتان را شل نماييد تا استراحت كنند )‌.

8- از فعاليت زياد خودداري كنيد‌.در طول انجام تمرين و فعاليت‌، مدتي استراحت نموده و جرعه هايي ازآب خنك بنوشيد تا از گرم شدن بيش از حد و يا از دست دادن آب بدنتان جلوگيري كنيد‌.

9- انجام تمرينات را در زمانهاي مختلفي از روز امتحان كنيد تا هر زماني كه احساس راحتي مي‌كنيد‌، تمرينات را انجام دهيد‌. بعضي افراد صبح زود را براي انجام تمرين مناسب مي‌دانند و بعضي ديگر تمريناتشان را به دو بخش تقسيم مي‌كنند : يك بخش در صبح و قسمت ديگر از تمرينات را ظهر يا عصر انجام مي‌دهند‌.


1- هماهنگی و تعادل در وضعیت نشسته :

تمرين 1 :
بيمار روي صندلي مي‌نشيند و با قرار دادن دستهايش ( كف دست تا آرنج‌،ناحيه ساعد ) روي پاي خود (روي ران نزديك زانو ) تعادلش را حفظ مي‌كند‌. اگر مي‌تواند يك پايش را از زمين بلند مي‌كند و سپس پاي ديگرش را از زمين بلند مي‌كند‌. و اگر نمي‌تواند‌، پاشنه يك پايش را روي زمين به سمت جلو و عقب مي‌لغزاند و سْر مي‌دهد و سپس اين تمرين را با پاي ديگرش انجام مي‌دهد‌.

تمرين 2 :
بيمار روي صندلي نشسته، بازوانش را كنار بدنش قرار مي‌دهد و آرنجش را خم مي‌كند( 90 درجه ) كف دست راستش به سمت بالا و كف دست چپش به سمت پائين قرار مي‌گيرد‌. سپس به طور همزمان كف دستهايش را در جهت عكس مي‌چرخاند به طوريكه كف دست راستش به سمت پائين و كف دست چپش به سمت بالا قرار گيرد. اين تمرين را پشت سر هم و با حداكثر سرعت ممكن تكرار كند‌.

تمرين 3 :
در حاليكه نشسته‌ايد هر دو دست خود را ، وسط قفسه سينه‌تان قرار دهيد‌. به طور همزمان يك بازوي خود را به طرف جلو و بالا و بازوي ديگرتان‌را به سمت ‌عقب ‌حركت ‌دهيد‌. سپس دستهايتان را به وضعيت ابتدايي باز گردانده و اين بار‌، تمرين را در جهت عكس انجام دهيد ( جاي دستهايتان را عوض كنيد )

اين توالي را 5 بار تكرار كنيد‌.
احتياط
اگر مشكل تعادلي داريد و يا ثبات نداريد،اين تمرينات رابا مشورت پزشك و يافيزيوتراپ خود انجام دهيد‌. تا از بروز آسيب پيشگيري نماييد.



2-تمرینات مچ و کف پا

تمرين 1 :

مرحله 1 : در حاليكه ساق پا به طور مستقيم روي تخت قرار گرفته‌ است، كف پاي خود را به سمت بالا حركت داده و به ساق پايتان نزديك كنيد‌.

مرحله 2 : كف پا را به سمت پايين حركت داده و از ساق پايتان دور كنيد‌. اين حركت را به آرامي انجام دهيد‌. اگر فكر مي‌كنيد كه اين حركت باعث اسپاسم عضلاني خواهد شد‌، حركت و تمرين مرحله 1 را تكرار كنيد و درآن وضعيت ( وضعيت مرحله 1 ) پايتان را نگه داريد‌. سپس تمرين را قطع كنيد‌.

تمرين 2 :

مرحله 1: كف پاهايتان را به گونه‌اي حركت دهيد( بچرخانيد ) كه به سمت خارج قرا ر گيرد
( حركت چرخش پا به سمت خارج )

مرحله 2 : كف پاهايتان را به گونه‌اي بچرخانيد كه به سمت داخل قرار گيرند‌.
( حركت چرخش پا به سمت داخل )

تمرين 3 :

مرحله1 : انگشتان پا را به سمت كف پا خم كنيد‌.
( حركت بستن، خم كردن انگشتان )

مرحله 2 : انگشتان پا را برگردانيد و تا جائيكه ممكن است به سمت ساق پا بكشيد‌.

تمرين 4 :

مرحله 1 : انگشتان را از هم دور كنيد‌.

مرحله 2: انگشتان را بهم نزديك كنید به گونه‌اي كه كنار هم قرارگيرند‌.

تمرين 5 :

جهت تمرين كف پا و انگشتا ن مي توانيد يك پارچه خشك را روي زمين، زير پاي خود قرار دهيد‌. سپس با جمع نمودن انگشتان پا، پارچه را از زمين برداشته و اندكي بلند كنيد و دوباره انگشتانتان را باز كنيد تا پارچه رها شود‌

3- تمرینات تنه و ران :

تمرين 1 :

وضعيت ابتدايي (اوليه ) : روي صندلي يا لبه تخت بنشينيد‌، به طوريكه كف پايتان روي زمين قرار گيرد زانو را به سمت قفسه سينه نزديك كنيد تا مفصل ران خم شود.
پاي خودرا در اين وضعيت كمي نگاه داشته‌، سپس كف پاي خود را روي زمين قرار دهيد‌. اين تمرين را تكرار كنيد‌.

تمرين 2 :

پاي خودرا بالا آورده تا زانويتان صاف شود سپس به آرامي زانو را خم كنيد تا پايتان دوباره روي زمين قرار گيرد.

تمرين 3 :

به شكم بخوابيد‌، يك پاي خودرا بالا بياوريد تا زانويتان خم شود، سپس به وضعيت اوليه برگرديد يعني پايتان را پايين بياوريد تا زانويتان صاف شود‌.

تمرين 4 :

مرحله 1: به پشت بخوابيد‌، پاهايتان را كمي از هم دور كنيد‌، سپس يكی از پاهايتان رابه سمت بيرون بچرخانيد به گونه‌اي كه انگشتانتان به سمت خارج اشاره نموده و از پاي ديگرتان دور شوند‌.

مرحله 2: پاي خودرا به گونه‌اي بچرخانيد كه انگشتانتان مقابل پاي ديگر قرار گيرند‌.

تمرين 5 :

به پشت خوابيده‌، پاهايتان را مستقيم و كنار هم قرار دهيد‌. پاهارا از هم دور كنيد‌، سپس به هم نزديك نماييد يا يك پارا ثابت نگاه داشته پاي ديگر را از آن دور نموده و به آن نزديك كنيد‌، سپس با پاي ديگر اين كار را انجام دهيد‌.

تمرين 6 :

به پشت بخوابيد‌. يك پا را مستقيم روي تخت( زمين ) قرار داده و زانوي پاي ديگر را به گونه‌اي كه كف پا روي تخت قرار گيرد خم كنيد‌. سپس پايي را كه مستقيم روي تخت قرار دارد به اندازه 15 تا 25 سانت بدون اينكه خم شود از تخت بلند كنيد‌، سپس به آرامي به روي تخت برگردانيد‌.اين تمرين را تكرار كنيد‌.

توجه : اگر عضلات كمرتان بسيار ضعيف‌اند‌، قبل از بلند نمودن پايتان‌، كف دستتان را روي تخت قرار دهيد

تقريباً زير لبه قوس كمرتان، تا با دستتان به انجام اين حركت كمك کنید‌.

تمرين 7 :

به پشت بخوابيد، هر دوپاي خود را به طور مستقيم روي تخت يا زمين قرار داده‌، يكی از پاهايتان را مطابق تصوير به گونه‌اي كه زانويتان خم شود‌، به سمت قفسه سينه بالا بياوريد‌. درحين انجام اين تمرين‌، سعي كنيد پاي ديگرتان به طور مستقيم به گونه‌اي كه خم نشود روي تخت قرار گيرد‌. اگر اين تمرين و كشش برايتان مشكل است‌، با دو دست قسمت زير زانو را گرفته و پاي خود را به سمت قفسه سينه بالا بياوريد. باز هم اگر انجام اين كار برايتان مشكل است مي توانيد اين تمرين را در حالت ايستاده انجام دهيد‌، بدين ترتيب كه بايستید و پاشنه پاي خود را به سمت باسنتان بالا بياوريد‌. اين تمرين را براي هر طرف انجام دهيد‌.

تمرين 8 :

به پشت بخوابيد‌. زانوهاي خود را به گونه‌اي خم كنيد كه كف پاهايتان روي زمين قرار گيرد‌. سپس به آرامي زانو هاي خود را به طرفين به گونه‌اي بچرخانيد كه يكي از زانوهايتان به سطح زمين يا تخت برخورد كند‌. هدف از انجام اين تمرين كشش عضلات ناحيه كمرو كمربند لگني است نه رسيدن و برخورد زانوها به زمين( تخت)

تمرين 9 :

به پشت بخوابيد. ابتدا يكي از زانو هاي خودرا در حاليكه خم شده، بالا بياوريد ، سپس زانوي ديگرتان را بالا آورده و با دو دستتان هر دو زانو را به سمت قفسه سينه بكشيد به طوريكه رانهايتان به شكمتان فشار وارد كنند‌. بعد از انجام تمرين ابتدا يكي از پاها را به حالت اوليه ( مستقيم روي تخت ) برگردانيد سپس پاي ديگرتان را، تا از كشش و فشار بيش از حد و آسيب عضلات ناحيه كمر جلوگيري كنيد‌.
4-تمرینات مربوط به آرنج و ساعد

تمرين 1 :

وضعيت ابتدايي : روي تخت خوابيده، دستها در كنار بدن ( به طور مستقيم ) ‌و كف دست به سمت بالا قرار گيرد‌.

در حاليكه آرنج روي تخت قرار گرفته‌، دست خود را بالا آورده و تا حد ممكن به شانه نزديك كنيد‌. دستتان را در اين وضعيت نگاه داريد‌.
سپس دستتان را به وضعيت اوليه برگردانيد‌.
اين تمرين را سه مرتبه براي هر يك از دستانتان تكرار كنيد‌.

تمرين 2 :

وضعيت اوليه : روي تخت به پشت خوابيده‌، بازوها در كنار بدن و كف دست به سمت بدن قرار مي‌گيرد‌. يا روي ميز بنشينيد‌به‌‌طوريكه ساعد شما روي ميز قرار گيرد.
ساعد را به طور مستقيم بلندكنيد‌. اگر روي تخت خوابيده‌ايد و تمرين را انجام مي دهيد بايد آرنج و بازوي شما روي تخت قرار داشته و ساعد را از تخت بلند كنيد‌.
سپس كف دستتان را به آرامي به گونه‌اي بچرخانيد كه كف دستتان ابتدا مقابل صورتتان قرار گرفته و سپس كف دست به سمت خارج نگاه كند‌.
اين تمرين را 3-2 مرتبه تكرار كنيد‌.

اين تمرين را با دست ديگرتان نيز انجام دهيد‌


5-تمرینات تاحیه شانه (تمرینات پایه)

تمرين 1:

وضعيت ابتدايي ( آغازين ) جهت انجام تمرين : به پشت بخوابيد‌، دستها در طرفين قرار گرفته و كف دستها رو به پايين قرار مي‌گيرند‌.

يك دست خود را بالا آورده ( مانند دست بلند كردن سر كلاس درس ) تا بالاي سرتان، در حاليكه دستتان را بالا مي‌آوريد‌، آرنج و ساعدتان صاف باشد دستتان بايد كنار سرتان قرار گيرد دستتان را در اين وضعيت مدتي نگاه داريد‌. ( به مدت دم‌وبازدم يك نفس عميق )

دستتان را به وضعيت ابتدايي برگردانيد و اين تمرين را 3-2 مرتبه تكرار كنيد‌.

تمرين را با دست ديگرتان انجام دهيد‌.

تمرين 2:

وضعيت ابتدايي : به پشت خوابيده‌، دستها در كنار بدن و كف دستهايتان به سمت بالا قرار گيرد‌.

يك دست خود رابه سمت خارج ( دور از بدنتان ) حركت داده و به آرامي بالا بياوريد به گونه اي كه در كنار سرتان يا كمي بالاتر قرار گيرد.
دست خود را به وضعيت ابتدايي برگردانيد‌.اين تمرين را 3-2 مرتبه تكرار كنيد‌.
تمرين را با دست ديگر خود انجام دهيد‌.

تمرين 3 :

وضعيت ابتدايي : مطابق تصوير به پشت خوابيده‌، دستتان را دور از بدن خود قرار دهيد ( دستتان را باز كنيد )‌، آرنج خودرا 90 درجه خم نموده و كف دستتان رو به پايين قرار گيرد‌.
ساعدتان را به گونه اي بلند نموده و بچرخانيد تا پشت دستتان در تماس با زمين ( تخت ) قرار گيرد.
سپس به آرامي ساعد را به وضعيت ابتدايي برگردانيد تاكف دستتان مجدداً روي تخت (زمين) قرار گيرد‌. اين تمرين را 3-2 مرتبه تكرار كنيد‌.
تمرين را با دست ديگرتان نيز انجام دهيد‌.

تمرين 4 :

وضعيت ابتدايي : اگر مي توانيد بايستيد‌، در غير اين صورت روي صندلي بنشینید.

بازوي خود را به طور مستقيم به گونه‌اي به عقب حركت دهيد كه گويي مي‌خواهيد چيزي را از جيب پشت شلوار برداريد‌. در اين حركت ساعد بايد آويزان باشد‌.
بازوي خود را به وضعيت ابتدايي برگردانيد‌. اين تمرين را 3-2 مرتبه تكرار كنيد.
تمرين را با بازوي ديگرتان نيز انجام دهيد‌.


6- تمرینات ناحیه شانه(تمرینات زنجیره وار)

مرحله 1 : به پشت خوابيده‌، بازوها در كنار بدن‌، كاملا نزديك به لبه تخت قرار دهيد.
دستتان ( بازويتان ) را به گونه‌اي كه در تصوير نشان داده شده حركت دهيد تا بالاي سرتان قرارگيرد‌.

مرحله 2 : در حاليكه دستتان صاف است‌، به وضعيت ابتدايي ( مرحله 1 ) برگرديد.

مرحله 3: دستتان را به گونه‌اي بالا بياوريد كه به سقف اشاره كند‌، سپس شانه تان را از تخت دور كنيد. ( يعني با كشيدن دست به سمت بالا، شانه را از تخت جدا نماييد‌.)

مرحله 4 : دست و شانه تان را به عقب بكشيد به گونه‌اي كه شانه مجدداً روي تخت قرار گيرد‌.

مرحله 5 : دست را از بدنتان دور نموده و به سمت بالاي سرتان حركت دهيد‌.

مرحله 6 : دست را به وضعيت ابتدايي يعني صاف در كنار بدن‌، برگردانيد‌. ( در طي اين حركات دست بايد صاف باشدو خم نشود )

مرحله 7 : بازوي خود را به سمت خارج در راستاي شانه باز كنيد‌، سپس دستتان را به سمت پايين ( كف زمين ) تا جايي كه ممكن است حركت دهيد‌، سپس بازويتان را به وضعيت اوليه برگردانيد‌.

مرحله 8 : ابتدا دستتان را از بدنتان دور كنيد و تا جايي كه امكان دارد دست خود را باز نموده به طوريكه در راستاي شانه قرار گيرد‌، سپس بازويتان را روي بدنتان قرار دهيد و به سمت بازوي ديگرتان ببريد به گونه اي كه شانه از روي تخت بلند شود‌. دستتان را به وضعيت ابتدايي برگردانيد‌، هر دو بازويتان را به طور مستقيم كنار بدنتان قرار دهيد‌.

تمرينات فوق را با دست ديگرتان

7- تمرينات ناحيه سر وگردن

تمرين 1 :

سر خود را به سمت عقب خم كنيد‌.( به طوريكه به سمت بالا نگاه كنيد ) اين حركت را به آرامي انجام دهيد سرتان را به سرعت به سمت عقب پرت نكنيد‌. شانه بايد شل بوده و پايين قرار گيرند‌.( تقريباً افتاده باشد ) سرتان را به سمت جلو خم كنيد ( به طوريكه به پايين نگاه كنيد‌. ) به احتياط پايين صفحه توجه كنيد‌.

تمرين 2 :

سرتان را به گونه اي به يك طرف خم كنيد كه گوشتان به شانه تان نزديك شود سپس سرتان را به طرف ديگر خم كنيد‌.

تمرين 3 :

سرتان را خم نكنيد‌، فقط به طرفين بچرخانيد‌.

احتياطات
سرگيجه : عبارتست از گيجي و يا احساس چرخش اتاق به دور سر. اگر انجام اين حركات باعث ايجادحالت سر گيجه‌، سياهي رفتن چشمها یا تهوع در شما مي شود‌، انجام تمرينات را قطع نموده و با پزشك معالج مشورت كنيد‌.

(علامت لرمیت)
: اين علامت مثل شوك الكتريكي يا احساس مور مور شدن است كه گاهي اوقات در بيماري ام‌اس رخ مي‌دهد‌. اگر شما به هنگام انجام تمرينات چنين احساسي داريد، تمرين را قطع نموده و با پزشك معالج مشورت كنيد‌.


با تشکر از انجمن ام اس مازندران
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط paravar2008 ، Milo ، ostad2000 ، باران ، پروانه ، maili ، Tuba ، نهال ، آزاده68 ، زري ، زهره ، بهناز رحمانی ، shaghayegh_ad
ارسال: #2
۱۳۹۰/۵/۱۴, ۰۲:۴۵ عصر
آفلاین
ورزشهای موثر برای مبتلایان به ام اس ( MS )
0
0

در این مطلب به ورزش هایی اشاره می شود که برای مبتلایان به ام اس

بسیار مفید بوده و قابلیت مغز را بر می گرداند.


انجام ورزش‌هایی همچون بدن‌سازی و ایروبیک سبب حفظ بهتر قابلیت‌های

مغز و اعصاب در بیماران مبتلا به ام‌اس می‌شود.


به گزارش خبرگزاری فرانسه، پژوهشگران دانشگاه ایلینواز و ماساچوست در

تحقیقی که مشروح آن در مجله Brain Research به چاپ رسید اعلام کردند

قسمت‌های آسیب‌دیده مغز بیماران مبتلا به ام‌اس در افرادی که ورزش

می‌کنند کندتر تخریب می‌شود.


به نظر می‌رسد که ورزش‌هایی همچون بدن‌سازی و ایروبیک روی بخش‌هایی

از مغز که در برابر ام‌اس آسیب‌پذیرترند نقش محافظتی داشته و سبب

می‌شود قشر خاکستری مغز در حجم گسترده‌تری حفظ شود.



*چند نکته مهم ورزش می‌تواند به تخفیف علائم msکمک کند.
اما بسیار مهم
است كه برای موفق شدن، احتیاط‌های لازم را در یك برنامه‌ی ورزشی در نظر

بگیرید.

نكته‌ی مهم دیگر این است كه بیش از حد به ورزش نپردازید. انجام فعالیتهای

ورزشی در بیماران مبتلا به MS باید با احتیاط انجام گیرد و حركات كششی

موجب آسیب نشود.

اگر در ورزش افراط كنید ممكن است موجب كشیدگی عضلات و آسیب به

سیستم عضلانی شوید. افزایش درد در عضلات منجر به خستگی بیش از حد

و وارد شدن استرس به بدن و ذهن می‌شود. قبل از آغاز برنامه‌ی ورزشی با

پزشك خود مشورت كنید.

پزشك شما ممكن است چه توصیه‌هایی برای شما داشته ‌باشد؟


* در باره‌ی نوع ورزشی كه مناسب شماست و انواعی از ورزش كه باید از آن

اجتناب كنید.


* درمورد شدت فعالیتی كه باید داشته باشید.

* درباره‌ی دوره و مدت زمانی كه باید ورزش كنید و در مورد محدودیتهای

فیزیكی شما.

مراجعه به سایر متخصصان مانند فیزیوتراپیست می‌تواند به شما كمك كند.

فیزیوتراپیست می‌تواند با توجه به نیاز شما نوع ورزشی كه مناسب شما

باشد را طراحی كند. در این صورت ورزشی كه متناسب با علائم بالینی،

شكل بدن، نیروی بدنی و سلامت كلی شماست انجام می‌شود.

چگونه می‌توانید با ایمنی ورزش كنید؟


* همیشه قبل از شروع ورزش با نرمش مناسب بدن را گرم كنید و پس از

ورزش نیز با نرمش آرام بدن را سرد كنید.


* به آرامی‌پیش بروید. مثلا اگر قرار است كه 30 دقیقه ورزش كنید، با

جلسات 10 دقیقه‌ای شروع كنید و به تدریج آن را افزایش دهید.

* در یك محیط امن ورزش كنید. از ورزش در سطوح لغزنده اجتناب كنید، در نور

كم ورزش نكنید، قالیچه‌ها را كنار بگذارید و هر چیزی كه ممكن است خطری

در حین ورزش برای شما ایجاد كند را دور كنید.

* اگر در تعادل مشكل دارید، هنگام ورزش به یك نرده یا تكیه‌گاه تكیه كنید.

* هر زمانی كه احساس كردید حالتان خوب نیست و یا ممكن است آسیب

بببینید ورزش را متوقف كنید.

* فعالیتی را انتخاب كنید كه برای شما جالب باشد و از انجام آن لذت ببرید.

ورزشهای ایروبیك آبی، شنا، تای چی و یوگا ورزشهایی هستند كه برای

بیماران مبتلا به MS مناسب هستند.

اگر دمای بدن شما بیش از حد افزایش یابد چه اتفاقی خواهد افتاد؟


برخی از افراد مبتلا به MS به گرما حساس هستند. به این معنا كه در مواقعی

كه بدن گرم می‌شود و دمای آن افزایش می‌یابد علائم بیماری دوباره پدیدار

شده و یا بدتر می‌شوند. در هنگام ورزش دمای بدن افزایش می‌یابد.


چگونه می‌توان از افزایش بیش از حد دمای بدن جلوگیری كرد؟


* در ساعات گرم روز ، ورزش نكنید و از ورزش در ساعات 10 صبح تا 3 بعد از

ظهر خودداری كنید. اگر بیرون از منزل ورزش می‌كنید، سعی كنید صبحها و یا

عصرها ورزش كنید.


* مقدار زیادی مایعات خنك بنوشید.

* مراقب حالتهای بدن خود باشید. اگر دچار علائمی‌شدید كه قبل از ورزش

آنها را نداشتید، آرامتر ورزش كنید و یا ورزش را متوقف كنید تا بدنتان خنك

شود.

* شنا، ورزشهای آبی و نرمشهای آبی ایروبیك بدن شما را حین ورزش خنك

نگه می‌دارند. قبل از ایكه وارد آب شوید در باره‌ی دمای آب استخر از مسئول

استخر سؤال كنید. همچنین مطمئن شوید كه سطوح لغزنده در اتاق كمدها

و در اطراف استخر وجود نداشته باشد.

در این مطلب به ورزش هایی اشاره می شود که برای مبتلایان به ام اس

بسیار مفید بوده و قابلیت مغز را بر می گرداند.


انجام ورزش‌هایی همچون بدن‌سازی و ایروبیک سبب حفظ بهتر قابلیت‌های

مغز و اعصاب در بیماران مبتلا به ام‌اس می‌شود.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، پژوهشگران دانشگاه ایلینواز و ماساچوست در

تحقیقی که مشروح آن در مجله Brain Research به چاپ رسید اعلام کردند

قسمت‌های آسیب‌دیده مغز بیماران مبتلا به ام‌اس در افرادی که ورزش

می‌کنند کندتر تخریب می‌شود.


به نظر می‌رسد که ورزش‌هایی همچون بدن‌سازی و ایروبیک روی بخش‌هایی

از مغز که در برابر ام‌اس آسیب‌پذیرترند نقش محافظتی داشته و سبب

می‌شود قشر خاکستری مغز در حجم گسترده‌تری حفظ شود.



*چند نکته مهم ورزش می‌تواند به تخفیف علائم msکمک کند.اما بسیار مهم

است كه برای موفق شدن، احتیاط‌های لازم را در یك برنامه‌ی ورزشی در نظر

بگیرید.

نكته‌ی مهم دیگر این است كه بیش از حد به ورزش نپردازید. انجام فعالیتهای

ورزشی در بیماران مبتلا به MS باید با احتیاط انجام گیرد و حركات كششی

موجب آسیب نشود.

اگر در ورزش افراط كنید ممكن است موجب كشیدگی عضلات و آسیب به

سیستم عضلانی شوید. افزایش درد در عضلات منجر به خستگی بیش از حد

و وارد شدن استرس به بدن و ذهن می‌شود. قبل از آغاز برنامه‌ی ورزشی با

پزشك خود مشورت كنید.

پزشك شما ممكن است چه توصیه‌هایی برای شما داشته ‌باشد؟


* در باره‌ی نوع ورزشی كه مناسب شماست و انواعی از ورزش كه باید از آن

اجتناب كنید.


* درمورد شدت فعالیتی كه باید داشته باشید.

* درباره‌ی دوره و مدت زمانی كه باید ورزش كنید و در مورد محدودیتهای

فیزیكی شما.

مراجعه به سایر متخصصان مانند فیزیوتراپیست می‌تواند به شما كمك كند.

فیزیوتراپیست می‌تواند با توجه به نیاز شما نوع ورزشی كه مناسب شما

باشد را طراحی كند. در این صورت ورزشی كه متناسب با علائم بالینی،

شكل بدن، نیروی بدنی و سلامت كلی شماست انجام می‌شود.

چگونه می‌توانید با ایمنی ورزش كنید؟


* همیشه قبل از شروع ورزش با نرمش مناسب بدن را گرم كنید و پس از

ورزش نیز با نرمش آرام بدن را سرد كنید.


* به آرامی‌پیش بروید. مثلا اگر قرار است كه 30 دقیقه ورزش كنید، با

جلسات 10 دقیقه‌ای شروع كنید و به تدریج آن را افزایش دهید.

* در یك محیط امن ورزش كنید. از ورزش در سطوح لغزنده اجتناب كنید، در نور

كم ورزش نكنید، قالیچه‌ها را كنار بگذارید و هر چیزی كه ممكن است خطری

در حین ورزش برای شما ایجاد كند را دور كنید.

* اگر در تعادل مشكل دارید، هنگام ورزش به یك نرده یا تكیه‌گاه تكیه كنید.

* هر زمانی كه احساس كردید حالتان خوب نیست و یا ممكن است آسیب

بببینید ورزش را متوقف كنید.

* فعالیتی را انتخاب كنید كه برای شما جالب باشد و از انجام آن لذت ببرید.

ورزشهای ایروبیك آبی، شنا، تای چی و یوگا ورزشهایی هستند كه برای

بیماران مبتلا به MS مناسب هستند.

اگر دمای بدن شما بیش از حد افزایش یابد چه اتفاقی خواهد افتاد؟


برخی از افراد مبتلا به MS به گرما حساس هستند. به این معنا كه در مواقعی

كه بدن گرم می‌شود و دمای آن افزایش می‌یابد علائم بیماری دوباره پدیدار

شده و یا بدتر می‌شوند. در هنگام ورزش دمای بدن افزایش می‌یابد.


چگونه می‌توان از افزایش بیش از حد دمای بدن جلوگیری كرد؟


* در ساعات گرم روز ، ورزش نكنید و از ورزش در ساعات 10 صبح تا 3 بعد از

ظهر خودداری كنید. اگر بیرون از منزل ورزش می‌كنید، سعی كنید صبحها و یا

عصرها ورزش كنید.


* مقدار زیادی مایعات خنك بنوشید.

* مراقب حالتهای بدن خود باشید. اگر دچار علائمی‌شدید كه قبل از ورزش

آنها را نداشتید، آرامتر ورزش كنید و یا ورزش را متوقف كنید تا بدنتان خنك

شود.

* شنا، ورزشهای آبی و نرمشهای آبی ایروبیك بدن شما را حین ورزش خنك

نگه می‌دارند. قبل از ایكه وارد آب شوید در باره‌ی دمای آب استخر از مسئول

استخر سؤال كنید. همچنین مطمئن شوید كه سطوح لغزنده در اتاق كمدها

و در اطراف استخر وجود نداشته باشد.
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط maili ، باران ، پروانه ، Tuba ، نهال ، آناهیتا ، بهناز رحمانی ، shaghayegh_ad
ارسال: #3
۱۳۹۰/۸/۸, ۰۴:۴۴ عصر
آفلاین
تمرینات ورزشی برای افراد مبتلا به ام اس (MS)
0
0

پاتوفیزیولوژی بیماری:

ام اس یک بیماری خود ایمنی می باشد که در آن غلاف میلین سیستم عصبی مرکزی آسیب می بیند.این واکنش التهابی به صورت تصادفی اتفاق می افتد و دامنه تغییرات آن از نظر شدت،تکرار و مدت زمان بسیار وسیع است.
فقدان میلین(مواد چربی که اعصاب را عایق می کنند) ،هدایت یکنواخت و سریع مسیر عصبی را در سیستم اعصاب مرکزی تحت تاثیر قرار می دهد و در حرکت هماهنگ سریع و یکنواخت آن مداخله ایجاد می کند.

شیوع بیماری:

غالبا این بیماران در رده سنی ۱۶-۶۰ سالگی قرار دارند که نقطه اوج آن در سن ۳۰ سالگی است.
ام اس در خانم ها با یک نسبت ۲ به ۱ یا ۳ به ۱بیشتر از آقایان اتفاق می افتد.

واکنشهای فرد نسبت به تمرین:

اسپاسیتی
عدم هماهنگی
از دست دادن تعادل
خستگی
ضعف عضلانی،فلج خفیف(ناقص) و فلج کامل
بی حسی و احساس کرختی
اختلال در سیستم قلبی- عروقی (اختلال در جریان عصبی خودکار موجب ایجاد مشکلات احتمالی همراه با افزایش ریتم قلبی و پاسخ کاهش فشار خون می شود)
لرزش
حساسیت به گرما

سازگاری به تمرین:

اگرچه تمرینات ورزشی هیچ تاثیری بر تشخیص یا پیشرفت ام اس ندارد، به هر حال تمرینات میتواند آمادگی جسمانی کوتاه مدت و اجرای عملکردی فرد را بهبود ببخشد (مانند قدرت، استقامت، آمادگی هوازی، تحمل خستگی و انعطاف پذیری). به طور مثال نتایج یک تحقیق جدید نشان میدهد که تمرین ورزشی با بهبودی جزیی در حرکات راه رفتن در افراد مبتلا به ام اس در ارتباط است که بیشترین تاثیر از طریق برنامه های تمرینی با نظارت،به دست آمده است. علاوه بر این یک برنامه تمرینی هوازی دوچرخه ارگومتری ۴ هفته ای شامل ۵ جلسه ۳۰ دقیقه ای در هفته و با شخصی سازی شدت تمرین،به طور مشخصی موجب بهبودی آستانه هوازی، احساس سلامتی، سطوح فزاینده (بالاتر) فعالیت و تمایل به کاهش خستگی عمومی در افراد مبتلا به ام اس گردید.

بنابراین یک برنامه تمرینی مقاوتی فزاینده ۸ هفته ای هم به طور مشخصی قدرت عضلانی اندام تحتانی را افزایش داده، موجب بهبودی حرکت شده و ابراز خستگی توسط بیماران را کاهش می دهد.



ملاحظات مربوط به تست ورزشی:

علایم رایجی که حرکت را تحت تاثیر قرار می دهد (برای مثال کاهش یا از دست دادن مرکز حسی اندام تحتانی، سقوط پاها که به علت ضعف عضلات ساقی قدامی ایجاد می شود، اختلال در تعادل،اسپاسیتی عضلات و حالت کلونوس مچ پا) اغلب انجام تست تردمیل را برای این افراد غیرممکن می کند. بنابراین روش ترجیحی ،تست ورزشی کلینیکی دوچرخه ارگومتری در حالت ایستاده و یا پای خم است. اگر ترکیبی از ارگومتر دست با پا در دسترس باشد ،افزایش در توده عضلات فعال می تواند نتایج تست را از طریق فشار بیشتر بر سیستم قلبی-تنفسی بهبود ببخشد.

در هر دو روش ارگومتری استفاده از گیره های انگشتان و باند (پابند)برای پاشنه برای اطمینان از استحکام پاها و خنثی شدن حالت اسپاسم، لرزش و ضعف عضلات تحتانی، توصیه شده است.

هنگام استفاده از دستگاه ارگومتر ترکیبی، حرکات دست و پا به صورت مکانیکی به هم می پیوندند تا نیاز به هماهنگی حرکتی کاهش یابد.

افرادی که به طور مشخص با فلج ناقص یا کامل پایین تنه به شدت آسیب دیده اند، می توانند از پدال دست به عنوان یک وسیله کارامد به جای چرخ پا استفاده کنند.
در هر حال مشکل اصلی در رابطه با پدال دست این است که خستگی عضلات دست قبل از اینکه فرد به حداکثر ظرفیت قلبی-تنفسی برسد،اتفاق می افتد.

در زیر پیشنهادات دیگری برای تستهای ورزشی افرادی که دچار ام اس شده اند آورده شده:

صبح ها معمولا برای انجام تست زمان مناسبی است.
یک برنامه تمرینی با مراحل ۳ تا ۵ دقیقه ای به صورت متناوب یا غیر متناوب استفاده کنید
کار را با گرم کردن به وسیله پدال زدن یا دوچرخه بدون بار آغاز کنید
برای خنک شدن هوا از کولر استفاده کنید.
سرعت کار را برای هر مرحله حدود ۲۵-۱۲ وات و ۱۲-۸ وات به ترتیب برای پاها و دست ها افزایش دهید.
ضربان قلب و فشار خون را کنترل کنید .
از نسبت RPE برای تخمین (براورد )میزان فشار استفاده کنید
معیارهای توقف آزمون برای نمونه ها : ابراز خستگی ،رسیدن به ۸۰ درصد حداکثر ضربان قلب،کاهش یا ثابت شدن مقدار اکسیژن مصرفی با افزایش سرعت کار

ملاحظات برای برنامه ورزشی:

دستور العمل های تمرینی برای افرادی که دچار ام اس هستند، باید بر روی حفظ و در صورت امکان بر بهبود انعطاف پذیری مفصل، قدرت عضلانی، تعادل و استقامت قلبی عروقی تمرکز کند. متخصصان ورزشی باید به هنگام تجویز برنامه های ورزشی برای افراد دچار ام اس از موارد زیر آگاهی داشته باشند.

خستگی می تواند استقامت ورزشی را کاهش دهد
تعادل ضعیف می تواند بر انتخاب روش تمرین تاثیر گذارد.
عدم تحمل در برابر گرما می تواند بر شدت، زمان، روش و نیازهای محیطی تمرین اثر گذارد.
به علت اسپاسم ممکن است به باند ها( پابندهای مخصوص ) نیاز شود.
بی حسی ممکن است مانع فعالیت های عمودی مثل راه رفتن و دویدن شود.
فلج خفیف عضلات می تواند شدت و دوره ی تمرینی را کاهش دهد.

یافتن فعالیت های ورزشی ای که تاًثیرات ترکیبی دارند می تواند به بهبود کارایی ورزشی یا کاهش خستگی کمک کند. برای مثال حرکت نزدیک کردن ران در حالت ایستاده همراه با مقاومت می تواند قدرت مفصل ران را علاوه بر تعادل یک پا بهبود ببخشد.

اگر بیماری تشدید پیدا کند بیماران نباید تا زمان بهبودی کامل بیماری ( به این معنا که علا ئم بارز در طول مرحله ی تشدید بیماری، کاهش یافته و یا ناپدید شود). به انجام تمرینات ورزشی تشویق شوند. باید برای شخصی که در مرحله ی بهبودی قرار دارد، یک برنامه ی تمرینی جدید ایجاد و اهداف آن تنظیم شود.

برخی افراد که دچار ام اس هستند، دارای واکنش های ضعیف تعریق یا عدم تعریق هستند. این آسیب می تواند موجب بالا رفتن حساسیت نسبت به افزایش دمای داخلی و خارجی شود که به نظر می رسد هم اکنون خیلی از افراد دچار ام اس را تحت تاًثیر قرار داده است. بنابراین حتی برای شدت های متوسط تمرینات هوازی، دمای اتاق باید به صورت طبیعی (۲۲-۲۰ درجه سلسیوس) نگه داشته شود. کولرها باید بتوانند نیازها را به خوبی برطرف نمایند.

افراد ام اسی باید به خوردن آب، قبل، در حین و در حین جلسه ی تمرینی ترقیب شود. برای ورزش در آب با شدت متوسط، دمای آب باید ۲۹-۲۸ درجه سلسیوس باشد و پتانسیل دمای پخش شده را فراهم می کند. این ها برخی از پیشنهاداتی هستند که قبل از انجام تمرینات هوازی می توانند اثر مفیدی بر اجرا داشته باشند. در مقابل، میزان خنکی هوا در طول تمرینات زیر حداکثر، به نظر نمی رسد که بتواند زمان تمرین را افزایش دهد.

بی اختیاری در ادرار علاوه بر فوریت و تکرر آن در این افراد معمول است که به خاطر این قضیه برخی افراد، خود را در مصرف مایعات محدود می کنند. در نتیجه آموزش درباره ی اهمیت خوردن آب کافی همراه با افزایش سطح فعالیت لازم است. نزدیکی و در دسترس بودن سرویس بهداشتی از دیگر موارد قابل توجه است.

عدم هماهنگی( یکنواخت نبودن) عمومی در میان برنامه های تحقیقاتی در این حوزه و تنوع ظرفیت هوازی در بین افراد ام اسی گزارش استانداردهای قطعی برای مقایسه را مشکل ساخته است. بنابراین نتایج بدست آمده از تمرینات در این گروه اغلب گواه کمتری از آنچه به طور معمول باید باشد، است.
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط maili ، Farnoosh ، مونا ، یگانه ، behnam ، پروانه ، Tuba ، نهال ، rain drop ، shaghayegh_ad
ارسال: #4
۱۳۹۰/۱۲/۲۰, ۱۲:۵۰ عصر (آخرین ویرایش در این ارسال: ۱۳۹۰/۱۲/۲۰ ۱۲:۵۲ عصر، توسط عماد.....)
آفلاین
RE: تمرینات ورزشی مفید برای ام اس
0
0

آموزش نحوه ورزش کردن در بیماران ام اس

نخستین نکته مهم این است که نباید در این کار زیاده روی شود .

اگر زیاده روی کنید سیستم عضلات بدن خود را که در حال حاضر در وضعیت با ثبات قرار دارند دچار تنش می کنید یا با افزایش درد باعث می شوید که ذهن و بدنتان تحت استرس قرار بگیرند.

قبل از شروع برنامه ورزش با پزشکتان مشورت کنید . او توصیه هایی در موارد زیر به شما خواهد نمود: ورزش و ام اس - ورزش می تواند به تخفیف علائم ام اس کمک نماید ، اما اگر می خواهید که برنامه ورزشی موفقی داشته باشید باید نظارت خاصی را رعایت کنید . نخستین نکته مهم این است که نباید در این کار زیاده روی شود .

ممکن است شنیده باشید که می گویند " آنقدر پایتان را کش بیاورید تا درد بگیرد ، یا " بعد از ورزش احساس سوزش دست می دهد " اما دقت کنید که این عبارات در بیماران مبتلا به ام اس اثر عکس دارند.

اگر زیاده روی کنید سیستم عضلات بدن خود را که در حال حاضر در وضعیت با ثبات قرار دارند دچار تنش می کنید یا با افزایش درد باعث می شوید که ذهن و بدنتان تحت استرس قرار بگیرند. قبل از شروع برنامه ورزش با پزشکتان مشورت کنید .

چند توصیه:

1- نوع ورزشی که برای شما بیشترین اثر بخشی را دارد و نوعی که باید از آن اجتناب کنید .
2- شدت کار ورزشی که برایتان مفید است .
3- طول مدتی که باید به ورزش بپردازید و محدودیت های جسمانی همراه با آن همچنین ممکن است پزشک شما را نزد فیزیوتراپیست بفرستد . نوع ورزشی که برای شما مفید است به نوع علائمتان ، تناسب بدنی و سلامت عمومی شما بستگی دارد .

چند نکته در مورد ورزش
1- همیشه قبل از ورزش بدنتان را گرم کنید.
2- اگر می خواهید دوره های 30 دقیقه ای ورزش داشته باشید ، با 10 دقیقه شروع نموده و به تدریج آن را زیادتر کنید.
3- برای ورزش کردن یک فضای امن را انتخاب کنید . در جاهایی که سر و لغزنده هستند ، نور کمی دارند یا کار در آن فضا با خطراتی همراه است ، ورزش نکنید .
4- اگر مشکل تعادل دارید حتما وسیله ای برای گرفتن و تکیه کردن به آن هنگام ورزش در دسترس داشته باشید .
5- هر وقت احساس ناراحتی ، اذیت شدن یا نا خوشی پیدا کردید ورزش را متوقف کنید .
6- سعی کنید ورزشی را انتخاب کنید که نشاط آور باشد و از آن لذت ببرید . ورزش هایی که بیماران ام اس معمولا با آنها راحت هستند شامل یوگا، تای چی ، شنا و ورزش های آبی است . اگر خیلی گرمم شد چه کار کنم ؟ برخی از بیماران ام اس به گرما حساس هستند یعنی علائم آنها با افزایش درجه حرارت بدن بدتر شده یا مجددا" ظاهر می شود. این اتفاق ممکن است در حین ورزش روی دهد .

برای جلوگیری از گرمای بیش از حد به چند نکته زیر توجه کنید :
1- در ساعات داغ روز ورزش نکنید (بین 10 صبح تا 2 بعد از ظهر) . سعی کنید هنگام صبح یا شب هنگام ورزش کنید .
2- مقدار زیادی مایعات خنک بنوشید .
3- نسبت به بدن خود آگاهی داشته باشید . اگر متوجه هرگونه علامتی شدید که قبل از شروع ورزش که وجود نداشت ، ورزش را کم کرده یا متوقف کنید تا زمانی که بدنتان خنک شود.
4- شنا کردن و ورزش های آبی در آب خنک ، تمرینات خوبی هستند که بدنتان را خنک نگه می دارند.
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط Tuba ، مونا ، نهال ، mahdi7 ، shaghayegh_ad
ارسال: #5
۱۳۹۱/۲/۱۱, ۰۶:۰۵ عصر (آخرین ویرایش در این ارسال: ۱۳۹۱/۲/۱۱ ۰۸:۵۷ عصر، توسط Farnoosh.)
RE: ورزشهای موثر برای مبتلایان به ام اس ( MS )
0
0

آقا محمود ممنونم خیلی از متن استفاده کردم. شاد و سالم باشید No62No62
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
مشاهده وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط Mahmoud61
ارسال: #6
۱۳۹۱/۶/۲۵, ۰۶:۲۵ عصر
آفلاین
RE: تمرینات ورزشی مفید برای ام اس
0
0

ورزش و تاثیر آن بر ام اس
ام اس (MS) بیماری ای مزمن و ناتوان کننده سیستم عصبی است که با التهاب در هر مکانی از نخاع و مغز مشخص می شود. شیوع بیماری در زنان 3 برابر مردان است. ام اس بیماری ای خود ایمنی است و ارثی نیست اما احتمال ابتلای فردی که فرزند، خواهر یا برادر وی بیمار است، بیش از جمعیت کلی است مثلا احتمال ابتلا در فرزند یک بیمار، یک چهلم و در دوقلوها یک سوم است. 80 درصد افراد مبتلا هیچ خویشاوند درجه یک مبتلا به بیماری ام اس ندارند، بنابراین می توان نتیجه گرفت نقش ژنتیک در بروز این بیماری بسیار کمرنگ است. متاسفانه اغلب افراد تصور می کنند ابتلا به ام اس به معنای ناتوانی کامل است و تصویری که از بیماری در ذهنشان نقش می بندد، فردی روی صندلی چرخ دار است که توانایی حرکت ندارد در حالیکه بسیاری از بیماران می توانند زندگی عادی خود را بدون هیچ مشکلی ادامه و با انجام فعالیت های ورزشی توان بدنشان را افزایش دهند.

اگر شما هم جزو بیمارانی هستید که فکر می کنید ام اس فلج کننده است و امکان هیچ گونه فعالیت ورزشی ندارید، این سوال و جواب ها را بخوانید.



چرا مبتلایان به ام اس تمایلی به فعالیت و تحرک بدنی ندارند؟

شایع ترین علامت اولیه شروع حاد بیماری، احساس بی حسی یا گزگز در قسمت های انتهایی هر دو دست یا پاست. معمولا علایم از اندام پایین آغاز و به بالا ختم می شوند. ابتلا به علایم چشمی، سفتی عضلانی، عفونت ادراری، پوکی استخوان، تحلیل عضلانی و ترک های پوستی از دیگر عوارض این بیماری است. با پیشرفت بیماری مقاومت نداشتن به گرما، احساس درد، نقایص حرکتی، نقایص عملکردی و ابتلا به افسردگی دیده می شود. پس از مدتی هم حافظه کوتاه مدت کاهش می یابد. معمولا مبتلایان به بیماری ام اس، ترس از فعالیت دارند؛ نداشتن تعادل حین راه رفتن، لرزش، ناپایداری در راه رفتن، سرگیجه، حرکت های ناگهانی اندام ها، ناهماهنگی بدن و ضعف مبتلایان را از حضور در عرصه های اجتماع باز می دارد.

آیا ورزش تاثیری در بهبود وضعیت بیماران دارد؟

مطالعاتی که بوسیله محققان دانشگاه یوتا منتشر شد، نشان داد بیمارانی که در برنامه های ورزشی ایروبیک شرکت می کنند، نسبت به بیماران دیگر، سطح آمادگی جسمانی، قلبی و عروقی بیشتری دارند و کمتر احساس خستگی می کنند و نگرش مثبت و مشارکت بیشتری در فعالیت های اجتماعی دارند. بنابراین می توان گفت ورزش نقش مهمی در درمان و بهبود و حفظ ظرفیت، عملکرد و توانایی بیماران ام اسی دارد.

شرایط برنامه ریزی تمرینات چگونه است؟

تمرینات استقامتی (هوازی): در بیمار مبتلا به ام اس، آگاهی از توان هوازی می تواند در تهیه برنامه ای برای تمرینات ورزشی مرتب و از افزایش فعالیت فیزیکی موثر باشد. هدف اولیه، درنظر گرفتن تمرینات استقامتی برای مبتلایان به ام اس، افزایش عملکرد فیزیکی و بهبود وضعیت سلامت است. کار با دوچرخه ثابت ورزشی، راه رفتن، تمرینات هوازی با شدت کم روی صندلی یا در آب، انتخاب های خوبی هستند که با توجه به علاقه شخصی فرد و نوع و میزان مشکلات فیزیکی او انتخاب می شوند. بهترین ورزش برای بیمارانی که سن بالایی دارند و دچار نقایص حسی پا هستند، تمرینات هوازی در آب است. بهتر است این تمرینات با شدت کم شروع و از یک صندلی برای حفظ تعادل هنگام ورزش استفاده شود. یکی از علایم بیماری مشکلات تعادلی است؛ در این حالت شخص کم کم حس می کند تعدل ندارد، دائم زمین می خورد یا هنگام راه رفتن بدنش به یک طرف متمایل می شود.

تمرینات قدرتی: ضعف عضلانی، از شایع ترین علائم بیماری ام اس است و معمولا جزو علایم اولیه ذکر می شود. حداقل نیمی از افراد مبتلا، خستگی عضلانی را که "پدیده خستگی حرکتی" است، تجربه کرده اند. این ضعف عملکرد بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد. معمولا پس از گذشت مدت زمانی، فرد به دلیل اینکه میزان خستگی بعد از انجام کارها افزایش می یابد، در انجام فعالیت هایی مانند راه رفتن، بلندشدن از صندلی یا بالارفتن از پله ها دچار مشکل می شود. گرچه افزایش قدرت به خودی خود در تغییر فرایند بیماری تاثیری ندارد اما تمرینات قدرتی می تواند از آتروفی عضلانی جلوگیری کند و ضعف حرکتی آنها را کاهش دهد. به طور کلی، تمرینات قدرتی در گروه های بزرگ عضلانی در 2 یا 3 روز غیرمتوالی در 3 ست با تکرارهای 10 تا 15، می توانند موثر باشند.

تمرینات انعطاف پذیری: بهتر است حداکثر زمان حرکت های کششی در این گروه بیماران 30 تا 60 ثانیه باشد و 3 تا 5 بار تکرار شود. البته گاهی انجام حرکات کششی در بیماران دچار گرفتگی عضلانی، به زمان بیشتری نیاز دارد. در چنین شرایطی یک حرکت کششی باید به مدت 20 دقیقه تا یک ساعت اما با شدت کم انجام شود.


چرا باید حین فعالیت های ورزشی به ضربان قلب توجه کرد؟
براساس راهنمای کالج آمریکایی پزشکی- ورزشی، میزان ضربان قلب در ورزش باید 60 تا 75 درصد میزان حداکثر ضربان قلب (سن-220) باشد. مثلا در یک فرد 40 ساله حداکثر ضربان قلب 180 است (180=40-220) و 60 درصد آن 108 می شود. در افراد مسن تر این میزان کاهش می یابد. به علت تغییرات روزبه روز نشانه های بیماری، براساس شدت بیماری، باید میزان تمرینات براساس انرژی و علایم بیماری تنظیم شود. بالارفتن ضربان قلب و کاهش عملکرد، علایم هشدار دهنده ای هستند که بیمار باید به آنها توجه کند. در این شرایط باید شدت فعالیت را کم و بعد از سرد کردن بدن از ادامه فعالیت اجتناب کرد. به همین دلیل به بیماران توصیه می شود فعالیت های ورزشی را با شدت متوسط آغاز کنند و به تدریج بر تمرینات بیفزایند. 3 بار تمرین در هفته به مدت 30 دقیقه کافی است، البته می توان این 30 دقیقه را برای بیمارانی که توانایی کمتری در انجام حرکات ورزشی دارند یا سریع خسته می شوند، به 2 یا 3 قسمت تقسیم کرد. این بیماران روزهایی هم که تمرینات ورزشی انجام نمی دهند می توانند کارهای خانه و تفریحی انجام دهند.


هنگام ورزش کردن چه نکاتی را باید رعایت کرد:

• برای شروع ورزش لباس مناسب (لباس های نخی، کلاه، کفش ورزشی و جلیقه های خنک کننده) را تهیه و از پوشیدن لباس های ضخیم و با الیاف پلاستیکی خودداری کنید.
• قبل از ورزش بدنتان را گرم کنید.
• اگر می خواهید دوره های 30 دقیقه ای ورزش داشته باشید، با 10 دقیقه شروع و به تدریج آن را زیادتر کنید.
• برای ورزش کردن فضای امنی را انتخاب کنید. در مکان های سر و لغزنده ای که نور کمی دارند یا کار در آنها می تواند خطرناک باشد، ورزش نکنید.
• اگر مشکل تعادل دارید، حتما وسیله ای برای گرفتن و تکیه کردن به آن هنگام ورزش دردسترس داشته باشید.
• هر وقت احساس ناراحتی یا ناخوشی کردید، ورزش را متوقف کنید.
• سعی کنید ورزشی انتخاب کنید که نشاط آور باشد و از آن لذت ببرید. ورزش هایی که معمولا انجام آنها برای بیماران راحت تر است، شنا و ورزش های آبی، یوگا و تای چی هستند.
• این بیماران برای کاهش حرارت بدن چه کنند؟
• در ساعت های گرم روز بین 10 صبح تا 2 بعداز ظهر ورزش نکنید و سعی کنید عمدتا هنگام صبح فعالیت داشته باشید.
• از بدن خود آگاهی داشته باشید اگر متوجه هر گونه علامتی شدید که قبل از شروع ورزش وجود نداشت ورزش را متوقف کنید تا زمانی که بدنتان خنک شود.


چه توصیه های ورزشی می توان به بیماران مبتلا به ام اس کرد:

تمرینات باید به گونه ای باشد که باعث بهبود عملکرد فرد در زندگی شود.

انجام ورزش های آبی در اولویت قرار گیرد.

حتما بین برنامه های ورزشی زمان استراحت در نظر گرفته شود.

بیماران باید از خستگی بعد از ورزش آگاهی داشته باشند و فکر نکنند بروز خستگی به دلیل عود بیماری است.

در صورت بروز هرگونه اختلال بینایی هنگام ورزش بلافاصله از ادامه ورزش خودداری کنید.

به اندازۀ کافی مایعات بنوشید.

باتوجه به اینکه حافظه کوتاه مدت مبتلایان در اثر ابتلا به لبماری دچار اختلال می شود حتما برنامۀ ورزشی باید جلوی دیدشان باشد.

پیشنهاد می شود سازمان های مرتبط و انجمن های خیریه و افراد خیر ، برای ایجاد فضاهای ورزشی برای این بیماران گام های موثری بردارند و با برگزاری مسابقات دوستانه و همایش و رقابت های ورزشی به آنها و جامعه ثابت کنند شرایط بیماران مبتلا به ام اس هیچ تفاوتی با افراد دیگر جامعه ندارد و زندگی فعال و پویا برای همه افراد لازم است. همانطور که حتی در رقابت های پاراالمپیک شرکت مبتلایان به ام اس و موفقیت های آنها بازتاب گسترده ای داشته است.
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط maili ، شيرين ، NADIA2011A
ارسال: #7
۱۳۹۲/۴/۹, ۰۳:۵۰ عصر
آفلاین
ورزشي موثر براي مبتلايان به ام اس
0
0

در اين مطلب به ورزش هايي اشاره مي شود که براي مبتلايان به ام اس بسيار مفيد بوده و قابليت مغز را بر مي گرداند.

انجام ورزش‌هايي همچون بدن‌سازي و ايروبيک سبب حفظ بهتر قابليت‌هاي مغز و اعصاب در بيماران مبتلا به ام‌اس مي‌شود.
قسمت‌هاي آسيب‌ديده مغز بيماران مبتلا به ام‌اس در افرادي که ورزش مي‌کنند کندتر تخريب مي‌شود.
به نظر مي‌رسد که ورزش‌هايي همچون بدن‌سازي و ايروبيک روي بخش‌هايي از مغز که در برابر ام‌اس آسيب‌پذيرترند نقش محافظتي داشته و سبب مي‌شود قشر خاکستري مغز در حجم گسترده‌تري حفظ شود.

*چند نکته مهم ورزش مي‌تواند به تخفيف علائم msکمک کند.اما بسيار مهم است كه براي موفق شدن، احتياط‌هاي لازم را در يك برنامه‌ي ورزشي در نظر بگيريد.

نكته‌ي مهم ديگر اين است كه بيش از حد به ورزش نپردازيد. انجام فعاليتهاي ورزشي در بيماران مبتلا به MS بايد با احتياط انجام گيرد و حركات كششي موجب آسيب نشود. اگر در ورزش افراط كنيد ممكن است موجب كشيدگي عضلات و آسيب به سيستم عضلاني شويد. افزايش درد در عضلات منجر به خستگي بيش از حد و وارد شدن استرس به بدن و ذهن مي‌شود. قبل از آغاز برنامه‌ي ورزشي با پزشك خود مشورت كنيد.




پزشك شما ممكن است چه توصيه‌هايي براي شما داشته ‌باشد؟
* در باره‌ي نوع ورزشي كه مناسب شماست و انواعي از ورزش كه بايد از آن اجتناب كنيد.

* درمورد شدت فعاليتي كه بايد داشته باشيد.

* درباره‌ي دوره و مدت زماني كه بايد ورزش كنيد و در مورد محدوديتهاي فيزيكي شما.

مراجعه به ساير متخصصان مانند فيزيوتراپيست مي‌تواند به شما كمك كند. فيزيوتراپيست مي‌تواند با توجه به نياز شما نوع ورزشي كه مناسب شما باشد را طراحي كند. در اين صورت ورزشي كه متناسب با علائم باليني، شكل بدن، نيروي بدني و سلامت كلي شماست انجام مي‌شود.





چگونه مي‌توانيد با ايمني ورزش كنيد؟
* هميشه قبل از شروع ورزش با نرمش مناسب بدن را گرم كنيد و پس از ورزش نيز با نرمش آرام بدن را سرد كنيد.

* به آرامي‌پيش برويد. مثلا اگر قرار است كه 30 دقيقه ورزش كنيد، با جلسات 10 دقيقه‌اي شروع كنيد و به تدريج آن را افزايش دهيد.

* در يك محيط امن ورزش كنيد. از ورزش در سطوح لغزنده اجتناب كنيد، در نور كم ورزش نكنيد، قاليچه‌ها را كنار بگذاريد و هر چيزي كه ممكن است خطري در حين ورزش براي شما ايجاد كند را دور كنيد.

* اگر در تعادل مشكل داريد، هنگام ورزش به يك نرده يا تكيه‌گاه تكيه كنيد.

* هر زماني كه احساس كرديد حالتان خوب نيست و يا ممكن است آسيب بببينيد ورزش را متوقف كنيد.

* فعاليتي را انتخاب كنيد كه براي شما جالب باشد و از انجام آن لذت ببريد. ورزشهاي ايروبيك آبي، شنا، تاي چي و يوگا ورزشهايي هستند كه براي بيماران مبتلا به MS مناسب هستند.

اگر دماي بدن شما بيش از حد افزايش يابد چه اتفاقي خواهد افتاد؟
برخي از افراد مبتلا به MS به گرما حساس هستند. به اين معنا كه در مواقعي كه بدن گرم مي‌شود و دماي آن افزايش مي‌يابد علائم بيماري دوباره پديدار شده و يا بدتر مي‌شوند. در هنگام ورزش دماي بدن افزايش مي‌يابد.





چگونه مي‌توان از افزايش بيش از حد دماي بدن جلوگيري كرد؟
* در ساعات گرم روز ، ورزش نكنيد و از ورزش در ساعات 10 صبح تا 3 بعد از ظهر خودداري كنيد. اگر بيرون از منزل ورزش مي‌كنيد، سعي كنيد صبحها و يا عصرها ورزش كنيد.

* مقدار زيادي مايعات خنك بنوشيد.

* مراقب حالتهاي بدن خود باشيد. اگر دچار علائمي‌شديد كه قبل از ورزش آنها را نداشتيد، آرامتر ورزش كنيد و يا ورزش را متوقف كنيد تا بدنتان خنك شود.

* شنا، ورزشهاي آبي و نرمشهاي آبي ايروبيك بدن شما را حين ورزش خنك نگه مي‌دارند. قبل از ايكه وارد آب شويد در باره‌ي دماي آب استخر از مسئول استخر سؤال كنيد. همچنين مطمئن شويد كه سطوح لغزنده در اتاق كمدها و در اطراف استخر وجود نداشته باشد.
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط mehraeen ، David2bili ، نازنین2012 ، Mona_22 ، aster ، sarir ، نهال ، Fatima.r
ارسال: #8
۱۳۹۲/۵/۱۸, ۱۲:۲۳ صبح
RE: ورزشي موثر براي مبتلايان به ام اس
0
0

ای بابا .اگه ورزش نکنیم که راحت تریم.خیلی باید توی نکاته ایمنی دقت کنیم.No5
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
 سپاس شده توسط نهال
ارسال: #9
۱۳۹۲/۵/۱۸, ۰۱:۴۲ عصر
آفلاین
RE: ورزشي موثر براي مبتلايان به ام اس
0
0

(۱۳۹۲/۵/۱۸ ۱۲:۲۳ صبح)ملیح نوشته شده توسط:  ای بابا .اگه ورزش نکنیم که راحت تریم.خیلی باید توی نکاته ایمنی دقت کنیم.No5

منم هرجوری میخوام ورزش میکنم اصلا این موارد رورعایت نمیکنم اخه حوصلم نمیگیره....ولی کار بدی میکنم عوارضش بعدا معلوم میشه....خدا به دادم برسه.....No57No57No57
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
ارسال: #10
۱۳۹۲/۵/۱۸, ۰۵:۱۹ عصر
آفلاین
RE: تمرینات ورزشی مفید برای ام اس
0
0

دکتر من فقط شنا یوگا وپیلاتس رو بهم توصیه کردن واز انجام ایروبیک منع شدم چون دمای بدن رو بالا میبرن وحتی گفتن کار یا فعالیتی نکنم که نفس نفس بزنم پیاده روی هم میتونم انجام بدم
نقل قول این ارسال در یک پاسخ بازگشت به بالا
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
ارسال موضوع ارسال پاسخ


موضوع‌های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ بازدید: آخرین ارسال
  7 پیشنهاد برای افزایش تمایل به پیاده روی! مونا 16 3,014 ۱۳۹۲/۷/۲ ۰۹:۴۲ صبح
آخرین ارسال: Tuba
  حركاتی برای تقويت عضلات پشت ران Mahmoud61 0 425 ۱۳۹۲/۳/۶ ۰۱:۰۴ عصر
آخرین ارسال: Mahmoud61
  محیط‌های سرد، بهترین مکان برای ورزش مبتلایان ام.اس Mahmoud61 6 1,776 ۱۳۹۱/۱۲/۲۷ ۰۹:۲۸ عصر
آخرین ارسال: yelena

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان

 انتخاب پوسته:

تماس با ماMS Worldبازگشت به بالابایگانیپیوند سایتی RSS