شناخت رفلاکس - ترش معده و درمان آن

[paravar2008]

ریفلاکس معده به مری چيست؟


بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) هنگامی رخ می‌دهد که عضله انتهای مری به طور کامل دهانه آن را نمی‌بندد، و در نتیجه محتویات تحریک‌کننده معده به داخل مری نشت می‌کنند.

علائم این بیماری شامل سوزش سر دل و ترش کردن است.اگر شما این علائم بیماری را بیش از دو هفته داشته باشید، ممکن است به ریفلاکس یا GERD مبتلا باشید.

برخی داروها ممکن است به تخفیف علائم این بیماری کمک کنند.به کار بستن این توصیه‌ها هم ممکن است به کنترل علائم کمک کند:


از غذاهایی که ممکن است باعث سوزش سردل شوند، مانند غذاهای چرب، ادویه‌دار یا اسیدی پرهیز کنید
سعی کنیدوعده‌های غذایی‌تان کوچک باشد
از خوردن غذا درست پیش از خواب خودداری کنید و حداقل 3 ساعت قبل از خواب چیزی نخورید
موقع خوابیدن زیر سر خود را 10 تا 12 سانتیمتر بالاتر ببرید
لباس‌های گشاد بپوشید
بعد از خوردن غذا، در وضعیت زانو در بغل ننشینید
وزن بدن‌تان را متعادل نگه دارید
رژیم غذایی خود را تغییر دهید و ترجیحا از غذاهای که دیر هضم هستند بپرهیزید
نوشیدنی های گازدار را کاملا از رژیم غذایی حذف کنید
از دراز کشیدن بعد از خوردن غذا پرهیز کنید

سوزش‌ سر دل‌

شرح بيماري
سوزش‌ سر دل‌ عبارت‌ است‌ از احساس‌ ناراحتي‌ در قسمت‌ فوقاني‌ دستگاه‌ گوارش‌. سوزش‌ سر دل‌ (كه‌ با نام‌ برگشت‌ محتويات‌ معده‌ به‌ مري‌ نيز شناخته‌ مي‌شود) يك‌ علامت‌ است‌ و نه‌ يك‌ بيماري‌. اين‌ مشكل‌ ربطي‌ به‌ قلب‌ ندارد. سوزش‌ سر دل‌ مي‌تواند در هر سني‌ رخ‌ دهد، اما در افراد بالاي‌ 60 سال‌ شايع‌تر است‌. علايم‌ آن‌ غالباً با حمله‌ قلبي‌ اشتباه‌ گرفته‌ مي‌شوند.

علايم‌ شايع‌
آروغ‌ زدن‌ يا برگشت‌ مختصر محتويات‌ معده‌ به‌ دهان‌، كه‌ باعث‌ ترش‌ كردن‌ مي‌شود. احساس‌ سنگيني‌، سوزش‌، يا ناراحتي‌ در قفسه‌ سينه‌ ، مشكل‌ در بلع‌ ، درد خفيف‌ يا احساس‌ نفخ‌ ،ندرتاً استفراغ‌


علل‌
سوزش‌ سر دل‌ همانطور كه‌ گفته‌ شد ربطي‌ به‌ قلب‌ ندارد. اين‌ حالت‌ به‌ دليل‌ برگشت‌ اسيد از معده‌ به‌ مري‌ رخ‌ مي‌دهد. عضلاتي‌ كه‌ قسمت‌ بالايي‌ معده‌ را مي‌بندند شل‌ مي‌شوند و به‌ اين‌ ترتيب‌، مقداري‌ از محتويات‌ معده‌ وارد مري‌ شده‌ و پوشش‌ مخاطي‌ آن‌ را آزرده‌ مي‌سازد.


عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر

فتق‌ معده‌ (قسمتي‌ از معده‌ به‌ درون‌ قفسه‌ سينه‌ مي‌رود)
زخم‌ مري‌
استرس‌
رژيم‌ غذايي‌ نامناسب‌؛ پرخوري‌
چاقي‌
سيگار كشيدن‌
مصرف‌ الكل‌
مصرف‌ داروهايي‌ مثل‌ آسپيرين‌، داروهاي‌ مورد استفاده‌ در آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌)، يا كورتيزول‌

پيشگيري‌
سيگار نكشيد، الكل‌ ننوشيد و پرخوري‌ نكنيد. مقدار چربي‌ها، غذاهاي‌ سرخ‌ شده‌، ادويه‌جات‌، قهوه‌، چاي‌، و رب‌ گوجه‌ فرنگي‌ را در رژيم‌ غذايي‌ خود كم‌ كنيد. بلافاصله‌ پس‌ از غذاخوردن‌ خم‌ نشويد، دراز نكشيد، يا ورزش‌ نكنيد. لباس‌ تنگ‌ نپوشيد. زير سرخود را به‌ هنگام‌ خوابيدن‌ بالا ببريد يا پايه‌هاي‌ سر تخت‌ را حدود 15-10 سانتي‌متر بالا آوريد. اگر اضافه‌ وزن‌ داريد، وزن‌ خود را كم‌ كنيد.


عواقب‌ مورد انتظار
علايم‌ را مي‌توان‌ با درمان‌ كنترل‌ نمود، اما عود اين‌ حالت‌ شايع‌ است‌.


عوارض‌ احتمالي‌
معمولاً انتظار نمي‌رود عارضه‌اي‌ رخ‌ دهد. سوزش‌ سر دل‌ كه‌ به‌طور مكرر و به‌ مدت‌ طولاني‌ رخ‌ دهد ممكن‌ است‌ نشاندهنده‌ ساير بيماري‌ها مثل‌ زخم‌ معده‌ يا دوازدهه‌ باشد. اسيد معده‌ ممكن‌ است‌ به‌ مري‌ آسيب‌ وارد كند.


درمان‌ : اصول‌ كلي‌
سوزش‌ سر دل‌ معمولاً در عرض‌ حدول‌ يك‌ ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ غذا آغاز مي‌شود و ممكن‌ است‌ تا چندين‌ ساعت‌ ادامه‌ داشته‌ باشد. معمولاً نيازي‌ به‌ مراقبت‌ پزشكي‌ نيست‌. خوردن‌ ضد اسيد به‌ هنگام‌ بروز سوزش‌ سر دل‌ و رعايت‌ نكات‌ پيشگيري‌ قاعدتاً باعث‌ كنترل‌ علايم‌ مي‌شوند.


داروها
براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از شربت‌ معده‌ (ضد اسيد) استفاده‌ كرد. شربت‌ معده‌ روي‌ مخاط‌ مري‌ را مي‌پوشاند و اسيد معده‌ را خنثي‌ مي‌سازد. دوز معمول‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ قاشق‌ غذاخوري‌ يك‌ ساعت‌ پس‌ از هر وعده‌ غذايي‌ و نيز قبل‌ از خواب‌. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري با تخفيف‌ علايم‌، كارهاي‌ روزمره‌ خود را از سر گيريد.


رژيم‌ غذايي‌
از غذاها و نوشيدني‌هايي‌ كه‌ باعث‌ ترشح‌ زياد اسيد مي‌شوند پرهيز كنيد، از جمله‌ غذاهاي‌ پر ادويه‌، قهوه‌، آب‌ ميوه‌ ترش‌، يا الكل‌. خوردن‌ شكلات‌ بايد كنار گذاشته‌ شود و مصرف‌ غذاهاي‌ چرب‌ نيز محدود شود. غذا را در وعده‌هاي‌ بيشتر و حجم‌ كمتر در هر وعده‌ ميل‌ كنيد.


درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر بلع‌ غذا مشكل‌تر شود.
اگر به‌ هنگام‌ سوزش‌ سر دل‌ خون‌ بالا آورده‌ شود.
اگر سوزش‌ سر دل‌ علي‌رغم‌ درمان‌هاي‌ خانگي‌ ادامه‌ يابد.
در صورتي‌ كه‌ علايم‌ زير همراه‌ سوزش‌ سر دل‌ وجود داشته‌ باشند، ممكن‌ است‌ واقعاً حمله‌ قلبي‌ رخ‌ داده‌ باشد.
بنابراين‌ كمك‌ اورژانس‌ بخواهيد: ـ تنگي‌ نفس‌ ـ تعريق‌ ـ درد در فك‌، گردن‌ و دست‌ ـ تهوع‌ يا استفراغ‌ ـ احساس‌ سرما و رطوبت‌

سوزش سر دل یا ترش کردن غذا

احساس سوزش در قسمت تحتانی قفسه سینه همراه با ترش كردن و احساس تلخی در دهان و گلو را "سوزش سر دل" می‌گویند.به این بیماری، "بازگشت اسید معده به مری" یا "رفلاکس معده" نیز گفته می‌شود.

سوزش سر دل می‌تواند بعد از خوردن یك غذای سنگین یا در هنگام خواب برای مدت چند دقیقه یا چند ساعت احساس شود.

علت این بیماری بسته نشدن دریچه ی بین مری و معده است؛ در نتیجه اسید معده به سمت مری برمی گردد، یعنی همان " ترش کردن غذا" و این اسید، مری را تحریك می کند و سبب درد و سوزش سر دل می‌شود.

وقتی که غذا بلعیده می شود، از طریق مری پایین آمده و به سمت معده می رود. در محل ورود و خروج معده، ماهیچه‌های حلقوی وجود دارند که به آنها اصطلاحاً اسفنکتر(SPHINCTER) گفته می شود و به عنوان دریچه عمل می کنند. وقتی غذا به معده می رسد، دریچه یا اسفنکتر بالایی معده باز شده و اجازه می دهد که غذا وارد معده شود. سپس این دریچه بسته می شود تا غذا و شیره گوارشی در معده نگهداری شوند. اگر این اسفنکتر خراب شود یا نشتی داشته باشد، شیره گوارشی که حاوی اسید معده نیز می باشد، به سمت بالا رفته و وارد مری می گردد. البته برگشت اسید معده به مری ممكن است به دلیل افزایش اسید معده نیز باشد.

ترش کردن غذا وقتی ایجاد می شود که اسید معده به مری برگردد. این اسید، مری را تحریك می کند و سبب درد و سوزش سر دل می‌شود.
اگر سوزش سر دل زیاد طول بكشد ممكن است التهاب مخاط مری را به وجود آورد.در صورت پیشرفت التهاب مخاط مری، مری تنگ ‌شده و امكان دارد دچار خونریزی شود و بلع نیز با مشكل مواجه می شود.

سوزش سر دل می‌تواند نشانه‌ای از وجود زخم باشد.


توصیه های لازم برای جلوگیری از سوزش سردل:

- از دراز کشیدن بعد از خوردن غذا پرهیز کنید.

- بعد از خوردن غذا، در وضعیت زانو در بغل ننشینید.

- حداقل 3 ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.

ـ موقع خوابیدن زیر سر خود را 10 تا 12 سانتیمتر بالاتر ببرید.

- موقع خوابیدن به پهلوی راست و کمی خمیده بخوابید.

- تعداد دفعات وعده ی غذا را زیاد و حجم آن را کم کنید تا معده تان زیاد پُر نشود.

- در طی روز زیاد دولا و راست نشوید.

ـ اگر اضافه وزن دارید، وزنتان را كم كنید.

ـ از پُرخوری پرهیز كنید.

- باید از خوردن وعده های غذایی خیلی سنگین و چرب بپرهیزید.

- سعی کنید همراه وعده های غذایی آب نخورید.

ـ از خوردن غذاهای اسیدی مثل انواع گوشت،حبوبات و تخم مرغ پرهیز کنید، زیرا ترشح اسید معده را بسیار افزایش می دهند.

- مصرف میوه های ترش و اسیدی مثل انواع آلو و گوجه ، غذاهای تند(ادویه دار) و نوشابه های گازدار را کاهش دهید.

- موادی مثل نعنا، قهوه ، شکلات و الکل را مصرف نکنید.

- اگرزخم یا التهاب معده دارید، از خوردن میوه ی خام پرهیز کنید.

- لباس‌های تنگ نپوشید و كمربندتان را محكم نبندید.

- اگر سیگاری هستید، سیگار كشیدن را ترك كنید.

- درمان این بیماری اغلب با خوردن آنتی‌ اسیدها بهبود می‌یابد. داروهای آنتی اسید، اسید موجود در معده را خنثی می‌كنند. سعی كنید آنتی اسیدی مصرف كنید كه هم «هیدروكسید منیزیم» و هم «هیدروكسید آلومینیوم» داشته باشد.

اگر تغییر سبك زندگی و مصرف آنتی اسید در بهبود علائم شما كمكی نكرد، به پزشك مراجعه كنید تا داروی دیگر یا یك سری آزمایش برای شما تجویز كند. این آزمایشات شامل عكس برداری از قفسه سینه برای بررسی وجود زخم، ارزیابی وضعیت اسید داخل مری، آندوسكوپی مری و پیدا كردن باكتری مولد زخم است.

پایگاه اطلاع رسانی پزشکان شفا
ادامه دارد......

[paravar2008]

درمان سوزش معده
در سالهای چندی پیش، برای درمان زخم معده از كِرِم هایی استفاده می شد كه چربی و كلسترول بالایی داشتند، در نتیجه باعث بروز حملات قلبی می شدند. ولی امروزه برای درمان زخم معده، از آنتی بیوتیك استفاده می شود.


سال 1983، دكتر باری مارشالBarry Marshall متوجه شد كهعامل ایجاد زخم معده، عفونت ایجاد شده توسط هلیكو باكتر پیلوری است و می توان با مصرف آنتی بیوتیك آن را درمان كرد. ولی بقیه او را مسخره كردند و به این حرف او خندیدند.

اما اكنون مردم این مسئله را قبول دارند و می دانند

هر كسی كه دارای زخم و سوزش معده باشد و آزمایش خونی او نیز برای هلیكو باكتر مثبت باشد، بایستی آنتی بیوتیك مصرف كند.

تحقیقات اخیر نشان داده كه 19 نوع میكروب در معده انسان زندگی می كنند. این میكروب ها در بزاق دهان نیز وجود دارند، بنابراین می توانند با بوسیدن منتقل شوند. انواع هلیكوباكتر در معده سگ، گربه، خوك، میمون، موش، مرغ و سایر پرندگان كشف شده است.


روش های استاندارد برای درمان سوزش و زخم معده:

- مصرف كلاری ترومایسین (Clarithromycin)500 میلی گرمی ، روزی دو بار به مدت یك هفته.

- مصرف مترونیدازول (Metronidazole)500 میلی گرمی، روزی دو بار به مدت یك هفته.

- مصرف اُمپرازول (Omeperazole)20 میلی گرم یك بار در روز.

وقتی شخصی سوزش معده داشته باشد ولی عفونتی در او دیده نشود، شاید پزشك تشخیص دهد كه بهGERD 1مبتلاست و بایستی همواره داروهای معده را برای تسكین درد مصرف كند.

برای تشخیص این بیماری، ابتدا بایستی توسط پزشك دو نوع آنتی بیوتیك و یك نوع داروی معده حداقل به مدت یك هفته برای فرد تجویز شود.

اگر آنتی بیوتیك ها علائم سوزش را كاهش ندادند، فرد باید آمپی سیلین و یك نوع داروی معده را به مدت شش هفته مصرف كند.

اگر باز هم جواب نداد و سوزش معده ادامه داشت، پزشك می تواند تشخیص دهد كه فرد دارایGERD* است كه درمانی هم برای آن وجود ندارد.



پی نوشت :

*GastroEsophaggeal Reflex Disease : در این بیماری محتویات درون معده به مری برمی گردد كه به علت ضعیف بودن ماهیچه بین مری و معده می باشد یعنی این دریچه به درستی نمی تواند بسته شود. همچنین باعث التهاب مری می شود.

نیره ولدخانی - كارشناس تغذیه

[paravar2008]

چرا ترش میکنیم؟(رفلاکس)

در انتهای مری و در محل اتصال آن به معده اسفنکتری از جنس عضلات صاف وجود دارد که مانند دریچهای مانع از بازگشت محتویات معده به داخل مری میشود.


این اسفنکتر در همه اوقات به غیر از مواقعی که باید غذا از داخل مری به معده هدایت شود، بسته است. عضلات صاف این دریچه توسط اعصاب خودمختار کنترل میشوند و آن را در اغلب اوقات با یک فشار طبیعی بسته نگه میدارند اما گاهی اوقات قدرت این عضلات کافی نیست و دریچه شل میشود. اختلال در عملکرد این اسفنکتر تحتانی مری موجب حالتی میشود که به آن رفلاکس میگویند. حالتی که همه آن را به ترش کردن یا بازگشت اسید به داخل مری میشناسند.


با ورود غذا به داخل معده سلولهای دیواره معده برای هضم غذا اسید و آنزیمی به نام پپسین ترشح میکنند. پپسین برای هضم پروتئینها و اسید برای هضم همه غذاها بهخصوص چربیها ترشح میشوند. دیواره معده خود به وسیله یک سپر محافظتی از خطر هضمشدن توسط مواد ترشح شده محافظت میشود اما بقیه قسمتهای لوله گوارش دارای این سپر محافظتی نیستند و تماس این ترشحات با آنها میتواند موجب آسیب شود. این همان اتفاقی است که به عنوان عوارض رفلاکس بیماران حس میکنند؛ تماس اسیدوپپسین با دیواره مری.در بعضی افراد، با ورود حجم کمی غذا داخل معده، قدرت عضلات اسفنکترتحتانی مری کم میشود. گاهی اوقات علت، نوع غذاها هستند، مثلا غذاهای پرچربی و غذاهای حاوی بعضی مواد محرک این کار را میکنند اما گاهی اوقات هم هیچکدام از این غذاها مقصر نیستند و فقط یکسری اختلالات عصبی باعث این شل شدن میشود.


ورود اسید معده و پپسین و تماس آن با دیواره مری، سلولهای انتهایی مری را ملتهب میکند. گاهی اوقات مواد برگشت داده شده از معده ممکن است حتی حاوی صفرا و محتویات دوازدهه نیز باشند که این موضوع هم باعث التهاب بیشتر میشود. تحریک و التهاب سلولهای انتهایی مری در واقع نوعی سپر حفاظتی در برابر رفلاکس است. بدن سعی میکند بهوسیله سلولهای التهابی مانع اثر بیشتر اسیدها بشود.


اما التهاب، اولین سپر حفاظتی بدن نیست. بدن یک مکانیسم دفاعی دیگر هم برای مقابله با رفلاکس دارد. غذا خوردن در طول روز اتفاق میافتد، موقعی که فرد بیدار است. به همین دلیل رفلاکس هم اغلب در طول روز رخ میدهد. خوبی اتفاق افتادن رفلاکس در طول روز هم، همان بیدار بودن فرد است. زمانی که ایستاده است، پس جاذبه مانع رسیدن محتویات معده به نقاط بالاتر مری میشود و مقدار کمتری هم از معده به مری برمیگردد. از طرف دیگر در طول روز چندین بار عمل بلع اتفاق میافتد. خوردن و نوشیدن باعث میشود محتویات معده که به داخل مری آمدهاند، دوباره شسته شوند و به معده برگردند. سومین مکانیسم دفاعی بدن در برابر رفلاکس در طول روز ترشح بزاق است. بزاق حاوی بیکربنات است که یک قلیاست و میتواند اسید معده را تا حدودی خنثی کند. در طول روز ترشح بزاق و بلع آن زیادتر است و به همین دلیل رفلاکس در طول روز کمتر میتواند آسیبرسان باشد. اگرچه در هر حال آزاردهنده خواهد بود.
اما مشکل اصلی بیماران مبتلا به رفلاکس، شبها اتفاق میافتد. زمانی که از حالت ایستاده به خوابیده قرار میگیرند و محتویات به آسانی به مری میآیند. هنگامی که بلع بسیار کمتر اتفاق میافتد و موقعی که بزاق کمتر ترشح میشود. شبها رفلاکس آزاردهندهتر و آسیبرسانتر خواهد بود.


به غیر از خوردن بعضی غذاهای محرک و اختلالات عصبی، بعضی شرایط طبیعی بدن هم میتواند موجب رفلاکس شود. حاملگی یکی از این شرایط است که در آن هم به علت افزایش هورمونها اسفنکتر تحتانی مری، شل میشود و هم بهخاطر وجود جنین فشار داخل شکمی افزایش مییابد.بعضی بیماریهای عضلانی هم میتوانند موجب به وجود آمدن رفلاکس شوند.

علائم رفلاکس-ترش معده

شایعترین و اصلیترین علامت این بیماری، سوزش سر دل است. درد سوزشی درست پشت جناغ که گاهی تا گردن هم تیر میکشد و ممکن است آنقدر شدید باشد که با درد قلبی اشتباه شود. ورود اسید معده به مری به غیر از اینکه به سلولهای انتهای مری آسیب میرساند اعصاب آن ناحیه را هم مورد آسیب قرار میدهد.


تحریک این اعصاب باعث درد میشود. درد در ابتدای مراحل بیماری به صورت یک سوزش مختصر است اما با افزایش التهاب و آسیب ماهیت تیر کشنده پیدا میکند. سوزش سردل که بیشتر بعد از خوردن غذا اتفاق بیفتد از علائم قطعی رفلاکس است اگرچه ممکن است در بعضی بیماریهای دیگر هم وجود داشته باشد.سوزش سردل با درمانهای موقت، ممکن است برای مدتی از بین برود اما دوباره بازمیگردد و تمامی زمانی که رفلاکس بهطور اصولی درمان نشود آزارنده خواهد بود.


علامت بعدی رفلاکس، خود بیماری است، یعنی بازگشت محتویات معده به مری، گاهی اوقات این بازگشت تا حلق و دهان هم ادامه پیدا میکند و فرد بیمار ناگهان و مدتی بعد از خوردن غذا با بازگشت مایع ترش و تلخ مزهای که گاهی حاوی محتویات غذایی هم هست در دهان خود مواجه میشود. به این حالت رگورژیتاسیون میگویند. رگورژیتاسیون در مواقعی که فرد بلافاصله بعد از خوردن غذا دراز میکشد بیشتر اتفاق میافتد و ناراحتکنندهتر است. بسته به فشار فضای شکمی، حجم مایع برگشت داده شده ممکن است کم یا زیاد باشد. این علامت اگرچه خیلی در بین بیماران شایع نیست اما میتواند یکی از خطرناکترین علائم رفلاکس باشد. ورود این مواد از مری به داخل نای ممکن است باعث التهاب و عفونت نای و ریه یا حتی خفگی شود.به غیر از سوزش سردل و رگورژیتاسیون، علامت سوم رفلاکس، حالت تهوع است. این علامت در بین بیماران خیلی شایع نیست اما یکی از علتهای حالت تهوع مداوم به خصوص بعد از خوردن غذا میتواند بیماری رفلاکس باشد.

اینها را یادتان باشد تا ترش نکنید

قهوه، الکل، نوشیدنیهای دارای کافئین (مثل بعضی نوشابهها) و غذاهای حاوی ویتامین C، میزان ترشح اسید معده را افزایش میدهند. خوردن این نوع مواد غذایی قبل از زمان خواب، باعث میشود رفلاکس بیشتر اتفاق بیفتد و آسیب بیشتری هم برساند. قهوه و الکل هم علاوه بر این، باعث شلشدن اسفنکتر تحتانی میشوند. غذاهایی که چربی زیادی دارند هم باعث دیرتر تخلیهشدن معده میشوند که شانس رفلاکس را افزایش میدهد و هم چربی خود از مواد شلکننده اسفنکتر مری محسوب میشود. خوابیدن زودتر از ۲ تا ۳ ساعت بعد از غذاخوردن میتواند شانس رفلاکس را بیشتر کند


غذاهای معمولی هم اگر در حجم زیاد خورده شوند، میتوانند باعث سرریزشدن معده به مری شوند. پربودن معده هنگام حرکات دودی و گوارشی آن باعث فشار به اسفنکتر تحتانی مری و رفلاکس میشود.
نوشیدنیهای گازدار باعث رفلاکس میشوند. آنها را از رژیم غذاییتان حذف کنید یا حداقل قبل از خواب (موقع شام) ننوشید


شکلات، نعناع، آدامسهای نعنایی، میوههایی مثل پرتقال، لیمو و سیبزمینی باعث تشدید رفلاکس میشوند. آدامسهای غیرنعنایی به خاطر اینکه باعث افزایش ترشح بزاق میشوند، به نفع درمان رفلاکس هستند. یادتان هست که گفتیم بزاق، اثر حفاظتی در برابر اسید معده دارد. غذاهای نفاخ (نفخزا) مثل کلم، پیاز، کلم بروکلی، اسفناج و بعضی حبوبات بهعلت افزایش فشار معده باعث شلشدن اسفنکتر و رفلاکس میشوند. اگر رفلاکس دارید، قبل از خوابیدن شیر نخورید. شیر حاوی کلسیم و چربی فراوانی است که هر دو باعث رفلاکس میشوند. حرص نخورید، سیگار نکشید، موقع غذاخوردن حرف نزنید و موقع غذا، آب زیاد ننوشید. همه اینها باعث رفلاکس میشوند

درمان رفلاکس - ترش معده

اولین درمان پیشنهادی برای رفلاکس تغییر سبک زندگی است. نوع غذاها، زمان غذا خوردن، زمان خواب، نحوه خوابیدن، مقدار غذاخوردن و بقیه عادات مرتبط با غذا خوردن باید تغییر کنند. غذاهای محرک را خود بیمار به مرور زمان میتواند در رژیم غذاییاش مشخص کند، اما مواد حاوی کافئین، غذاهای پرچرب و ... در لیست همه بیماران مشترکند. بهتر است بین زمان غذاخوردن و خواب فاصله بیشتری گذاشت تا معده فرصت خالی شدن پیدا کند. بهتر است محل خواب یک زاویه ۳۰ درجه داشته باشد و سر بالاتر قرار بگیرد. با گذاشتن چیزی زیر پایههای تخت، استفاده از بالش اضافه و گذاشتن سر روی لبه تخت روشهایی هستند که میشود به وسیله آن تا حدودی جلوی رفلاکس شبانه را گرفت اما تنها تغییر سبک زندگی برای درمان این بیماری موثر نیست. درمانهای دارویی ساده و موثری هستند که باید از آنها هم در کنار تغییر رژیم غذایی استفاده کرد.


استفاده از داروهای مهارکننده پمپ پروتون مانند اومپرازول یا داروهای آنتیهیستامینی مثل رانیتیدین و فاموتیدین که ترشح اسید معده را مهار میکنند میتواند در همان روزهای نخست علائمی مثل سوزش سر دل و حالت تهوع را برطرف کند. داروهای آنتاسید که وظیفه خنثی کردن اسید معده را برعهده دارند از عوارض رگورژیتاسیون جلوگیری میکنند. تمام این داروها باید به وسیله پزشک تجویز شوند و تجویز آنها البته بعد از تشخیص بیماری امکانپذیر است.


پزشک با توجه به علائم بیماری که تا اندازه زیادی تشخیصی هستند و اغلب انجام اندوسکوپی برای تشخیص قطعی و تعیین میزان آسیب برای بیمار رفلاکس را تشخیص میدهد، گاهی ممکن است در صورت مزمن بودن زخمها از آنها بیوپسی هم تعیین شود. تست PH مری و کنترل ۲۴ ساعته آن برای تعیین قطعی رفلاکس هم میتواند توسط پزشک درخواست شود. با پیشرفت عوارض گاهی پزشک مجبور است جراحی و ترمیم مری را هم برای بیمار تجویز کند.ترش کردن، باوجود اینکه یک بیماری ساده است و درمان سادهای هم دارد، اما ممکن است بیمار مجبور باشد در طولانی مدت و گاهی تا آخر عمر درمانهای این بیماری را انجام دهد. در خیلی از این موارد رفلاکس دلیلی غیر از سبک زندگی و غالبا دلیلی عصبی دارد که ممکن است با برطرف شدن آن اوضاع هم کمی بهتر شود.
پایگاه پزشکان شفا

[sargol]

9 خوراکی که باعث رفلاکس معده می شوند
9 خوراکی هستند که برای جلوگیری از رفلاکس و سوزش معده باید از آنها اجتناب کنید و ...



رفلاکس معده- مری همان بازگشت اسیدهایی است که از معده به مری می‌آیند و علت آن هم عملکرد نامناسب اسفنکتر مری است. علائم کلی رفلاکس عبارتند از: سوزش معده، اسیدی شدن معده، رفلاکس و بازگشت بعد از غذا خوردن در حالت خم یا دراز کشیده، سرفه، التهاب حلقوی و ... . برای کم کردن این علائم، توصیه می‌شود که یک سری اصول را رعایت کنید و از خوردن برخی خوراکی ها و نوشیدن بعضی نوشیدنی ها اجتناب کنید.

 در موارد رفلاکس معده- مری، از چه خوراکی هایی باید اجتناب کرد؟


1) قهوه، چای و نوشابه های کولا
این نوشیدنی ها حاوی کافئین یا تئین هستند، این ماده موجب سست شدن اسفنکتر مری و بالا آمدن اسیدها می‌شود. از سوی دیگر، ممکن است کافئین و تئین مخاط ریه را تحریک کنند و باعث التهاب ریه در بین کسانی که مبتلا به رفلاکس معده- مری هستند، بشود.

2) نوشیدنی های گازدار
از تمام نوشیدنی های گازدار باید اجتناب کرد زیرا این نوشیدنی ها احتمال نفخ را افزایش می‌دهند، نفخ نیز بر روی اسفنکتر معدوی مری تأثیر منفی دارد.

3) مشروب، آبجو و دیگر نوشیدنی های الکلی
تمام نوشیدنی های الکلی ممنوع هستند زیرا این نوشیدنی ها باعث سست شدن اسفنکتر مری می‌شوند، اسفنکتر دریچه ای ماهیچه ای است که از بالا آمدن محتویات معده به مری جلوگیری می‌کند. اگر شکم فرد خالی هم باشد، این تأثیر شدیدتر خواهد بود.

4) شیر
شیر ماده ای غذایی است که باید از آن پرهیز کرد، زیرا حاوی چربی، پروتئین و کلسیم است، سه عنصری که باعث تحریک و نهایتاً تولید اسید معده می‌شوند.

5) شکلات شیری
شکلات شیری، همزمان هم حاوی چربی است و هم کافئین؛ بنابراین به عنوان عامل ایجاد سوزش معده شناخته می‌شود.

6) خوراکی های چرب و میوه ها
هر چه غذا چرب تر باشد، هضم آن مشکل تر و طولانی تر خواهد شد. در این حالت مواد غذایی مدت بیشتری در معده باقی می‌مانند، و این ماندن ترشح اسیدهای معده را افزایش می‌دهد.

7) مرکبات و آب مرکبات (پرتقال، لیمو ترش ...)
به علت اسیدی بودن شان به شیرۀ معده اضافه می‌شوند. از سوی دیگر، ویتامین C که در مرکبات وجود دارد، ترشح اسید معده را افزایش می‌دهد.

8) نعناع سبز و قرص نعناع
نعناع خاصیتی دارد که این خاصیت باعث سست شدن اسفنکتر مری می‌شود. این مورد در بارۀ گوجه فرنگی هم صدق می‌کند.

9) ادویه ها و گیاهان معطر
در واقع، ادویه ها و گیاهان معطر استعداد تحریک بیشتر مخاط مری را دارند و احساس سوزش را تشدید می‌کنند.

تهیه و ترجمه : گروه سلامت سیمرغ

[Mahmoud61]

معده ام درد می کند، ترش کرده ام، اشتهایم یا کم است یا زیاد! نمیدانم چه کنم و چگونه مشکلم را حل کنم. اینها علایم بیماری شایع این روزهاست: رفلاکس

آیا عمل جراحی برای درمان رفلاکس کمک کننده است؟

در بیمارانی که به خوبی به درمان با دارو جواب می دهند و علایم ایشان کنترل می شود اما با کم کردن یا قطع دارو علایم برمی گردد امکان انجام اعمال جراحی ضد رفلاکس وجود دارد. عمل جراحی برای افرادی که پاسخ مناسبی به درمان دارویی نداده اند مناسب نیست. امروزه این اعمال جراحی به روش لاپاراسکوپیک انجام می شوند. انجام عمل جراحی می تواند عوارضی داشته باشد که معمولا کوتاه مدت و گذرا هستند. در مورد میزان موفقیت عمل و نتایج درازمدت آن بطور خلاصه می توان گفت که حدود 75 % افرادی که عمل آنها موفقیت آمیز بوده باشد پس از ده سال نیز مشکلی نخواهد داشت. اما در حدود 30-20% افراد ممکن است پس از عمل نیز مجددا نیاز به مصرف دارو داشته باشند. ضروری است که قبل از تصمیم به عمل جراحی به پزشک متخصص گوارش مشورت شود.

درمان رفلاکس چگونه است و چه مدت طول می کشد؟

خوشبختانه امروزه داروهای بسیار موثری برای رفلاکس وجود دارند. مهمترین داروهایی که به این منظور به کار می روند داروی امپرازول و هم خانواده هایش نظیر پانتوپرازول، رابیپرازول و لانسوپرازول هستند. علاوه بر اینها داروهایی نظیر رانیتیدین و فاموتیدین نیز می توانند در برخی موارد موثر باشند. پزشک معالج درمان را شروع می کند و برحسب نیاز آن را ادامه خواهد داد. در بیش از نیمی از موارد فرد مبتلا به رفلاکس نیاز به درمان دراز مدت (سالها) با دارو دارد. داروهایی نظیر امپرازول را می توان برای مدت طولانی (حتی سالها) استفاده نمود. اگر چه عوارض معدودی با این داروها گزارش شده است، اما در مجموع کنترل علایم رفلاکس در دراز مدت با این دسته داروها بسیار موفقیت آمیز و مطمئن است.

روش مناسب در برخورد با رفلاکس کدام است؟

همانطور که گفته شد رعایت برخی توصیه های تغذیه ای، روش زندگی مناسب و کاهش استرس می توانند رفلاکس را کنترل کنند. اگر با این روشها در مدت کوتاه علایم بهبود چشمگیر نیابند بهتر است به پزشک مراجعه کنیم. پزشک معالج با توجه به علایم و انجام معاینات لازم بررسیهای مناسب را انجام خواهد داد و درمان را شروع خواهد کرد. براساس مطالعات انجام شده در کشور ما، حدود یک پنجم افراد مبتلا به رفلاکس همزمان زخم های معده یا اثنی عشر دارند و حدود نیمی از افراد مبتلا به رفلاکس روده تحریک پذیر نیز دارند. بنابراین بررسی و تشخیص و درمان مناسب بیماریهای همزمان از اهمیت به سزایی برخوردار است. همانطور که اشاره شد استرس و فشارهای روانی از عوامل مهم تشدید و بروز رفلاکس هستند. توجه کافی به این مطلب و در صورت لزوم برخورداری از کمک مشاورین و روانپزشکان میتوانند بسیار کمک کننده باشد. بیماریهای کمیابی هم هستند که می توانند با علایم رفلاکس خود را نشان دهند. پزشک شما می تواند در مواقع لزوم به بررسی و تشخیص این موارد نیز بپردازد.

چگونه می توان از بروز علایم رفلاکس جلوگیری کرد؟

پرهیز از مواردی که در بالا ذکر شده است می تواند به بهبود علایم رفلاکس و پیشگیری از بروز آن کمک کند. بنابراین خوردن غذا به اندازه، پرهیز از پرخوری، کاهش مصرف Fast food، نوشابه های گاز دار، سس آماده به خصوص سس قرمز و غذاهای سنگین و بسیار چرب، کم کردن نوشیدن چای، ترک سیگار و قلیان، کاهش وزن و داشتن برنامه منظم ورزشی (حداقل روزانه 30 دقیقه پیاده روی) در کاهش علایم یا پیشگیری از رفلاکس موثر هستند. همچنین کنترل استرس و تعدیل فشارهای روانی در کنترل رفلاکس بسیار موثر است. ممکن است آدامس جویدن در بهبود علایم در بعضی افراد موثر باشد.

چرا رفلاکس ایجاد می شود؟

هنوز به درستی علت ایجاد رفلاکس مشخص نشده اما به خوبی می دانیم که برخی عوامل باعث بروز و تشدید رفلاکس می شوند. مهمترین این عوامل عبارتند از:

1. پرخوردی
2. سریع غذا خوردن و کامل نجویدن غذا یا غذا خوردن با استرس و نگرانی
3. مصرف غذاهای بسیار چرب، تند و شور
4. مصرف ادویه و فلفل زیاد، سیب زمینی سرخ شده
5. مصرف غذاهای حاوی ادویه و سیر و پیاز و نگهدارنده های نظیر سوسیس و کالباس و سایر آنچه که به Fast food معروف هستند (ساندویچ و پیتزا و ...)
6. مصرف انواع سس های چرب و پرنمک (به خصوص سس قرمز)
7. مصرف مرکبات ترش (مثل پرتقال و نارنگی ترش)
8. مصرف کافئین زیاد (شکلات، قهوه، نسکافه)
9. مصرف زیاد چای به خصوص اگر پررنگ بوده و تازه دم نباشد (به مقدار زیاد)
10. مصرف نانهای که خمیر آنها به خوبی نمی پزد مثل نان باگت، نان سفید و نان بربری
11. چاقی و افزایش وزن
12. دراز کشیدن در فاصله کوتاه پس از غذا
13. سیگار کشیدن و مصرف دخانیات
14. مصرف الکل و نوشابه های گازدار
15. استرس و فشار روانی و عصبی
16. پوشیدن لباسهای تنگ

رفلاکس باعث چه مشکلاتی می شود؟

رفلاکس اصولا بیماری آزار دهنده ای است. علایم رفلاکس فرد مبتلا را آزار می دهند و می توانند در فعالیتهای کارهای روزانه او اختلال ایجاد می کنند. همچنین برخی علایم رفلاکس با بیماریهای دیگر اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. مثلا درد قفسه سینه ناشی از رفلاکس با دردهای قلبی اشتباه می شوند. در چنین مواردی حتما باید بیماری خطرناکتر (در این مورد بیماری عروق قلب) به دقت بررسی شود و از نبودن مشکل قلبی مطمئن شویم و سپس به رفلاکس بپردازیم چرا که همانطور که گفته شد رفلاکس عمدتا بیماری آزاردهنده ایست نه خطرناک.

از سایر عوارض رفلاکس بروز خراشیدگی و زخم در ناحیه مری می باشد. با تشخیص به موقع و درمان مناسب رفلاکس به راحتی می توان این عوارض را کنترل نمود.

علایم رفلاکس کدامند؟

مهمترین علایم رفلاکس عبارتند از:

1- ترش کردن: یعنی احساس بازگشت مایع تلخ یا ترش از معده به دهان
2- سوزش زیر جناغ سینه: احساس سوزش در ناحیه ای که در شکل صفحه قبل با حاشور سبز نشان داده شده است. علاوه بر اینها، بیماران مبتلا به رفلاکس ممکن است علایم دیگری هم داشته باشند. این نشانه ها عبارتند از: درد در زیر جناغ سینه، گیر کردن غذا، حالت تهوع (به خصوص هنگام صبح)، باد گلو و آروغ زدنهای مکرر، جمع شدن بیش از حد بزاق در دهان و سرفه های مکرر بدون علت، تلخ شدن دهان و برگشت آب و مواد غذایی از معده به دهان.

باید توجه داشت که اگر چه علایم مهم رفلاکس، ترش کردن و سوزش زیر جناغ سینه هستند، اما بسیاری از بیماران مبتلا به رفلاکس این علایم را ندارند و فقط از سایر علایم ذکر شده شکایت می کنند.

رفلاکس چیست؟

غذایی که می خوریم از طریق لوله ای به نام مری وارد معده می شود. هضم غذا در معده توسط اسید و شیره معده آغاز می گردد. دیواره معده به دلیل تماس مداوم با اسید و شیره معده در مقابل اثرات مخرب آنها مقاوم شده است و بالعکس دیواره مری به دلیل اینکه بطور معمول در معرض تماس با اسید و شیره معده نیست دفاع مناسبی هم در برابر این عوامل ندارد. در حالت طبیعی دریچه ا ی بنام دریچه مری بین مری و معده قرار دارد که اجازه می دهد غذا از مری وارد معده شود، ولی از بازگشت غذا و شیره معده به مری جلوگیری می کند.

اگر دریچه مری وظیفه خود را به درستی انجام ندهد، یعنی به خوبی بسته نشود یا بی موقع باز شود، اسید و شیره معده به داخل مری بر می گردند. همانطور که قبلا ذکر شد دیواره مری در برابر اسید و شیره معده آسیب پذیر است. بنابراین در شرایطی که دریچه مری کار خود را به درستی انجام ندهد، بازگشت اسید و شیره معده به داخل مری باعث آزردگی مری می گردد. به بازگشت غیر عادی اسید و شیره معده به داخل مری و آزرده شدن مری در اثر تماس با این عوامل، بیماری رفلاکس معده به مری یا اصطلاحاً رفلاکس گفته می شود.

[امید61]

وقتی صحبت از ترش کردن معده یا بازگشت اسید معده می‌شود، موادغذایی خاصی هستند که معمولاً مشکل سازند.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از مردمان ؛ بهترین راهکار این است که به طور کل از مصرف این موادغذایی خودداری کنید. اما متاسفانه، این مواد معمولاً بیشتر از نیمی از برنامه‌غذایی همه افراد را در بر می‌گیرند. در زیر موادغذایی که در این زمینه مخرب و آسیب‌رسان هستند را برایتان معرفی می‌کنیم.

شکلات

یک خبر بد برای آنهایی که عاشق شکلات هستند: به نظر می‌رسد که شکلات بیشتر از سایر موادغذایی موجب برگشت اسید معده می‌شود. این می‌تواند سه دلیل داشته باشد:

۱. شکلات حاوی کافئین و سایر محرک‌ها مثل تئوبرومین است که موجب رفلکس می‌شود.
۲. شکلات چربی بالایی دارد و چربی رفلکس اسید معده را تشدید می‌کند.
۳. همچنین شکلات حاوی مقادیر زیادی کاکائو است و کاکائو موجب رفلکس اسید معده می‌شود.

شکلات تلخ به اندازه شکلات پرچرب شیری بد نیست اما باید با واقعیت روبه‌رو شد: همه شکلات‌ها برای اسید معده مخرب هستند.

سودا

سودا و سایر نوشیدنی‌های گازدار یکی از مهمترین دلایل بازگشت اسیدمعده هستند. حباب‌های کربناتی درون معده و افزایش فشار با رفلکس معده در ارتباط هستند. سوداهای کافئین‌دار و آنها که اسیدی هستند (تقریباً همه‌شان) حتی بدتر هم هستند. از نوشیدنی‌هایی که آزمایش شده‌اند، کوکا و پپسی رژیمی بیشتر اسیدی بودند اما همه نوشیدنی‌های گازدار می‌توانند مشکل‌ساز باشند.

غذاهای سرخ‌کردنی

غذاهای سرخ‌شده شناخته‌ شده‌ ترین عامل رفلکس معده هستند. این غذاها همچنین موادی هستند که دلیل اصلی سوزش معده نیز می باشند.این غذاها به دلیل محتوی بالای چربی در لیست غذاهایی قرار می‌گیرند که موجب تحریک رفلکس اسید معده می‌شوند.

الکل

آبجو و سایر نوشیدنی‌های الکلی با برگشت اسید معده در ارتباط هستند. بسیاری از این نوشیدنی‌ها خیلی اسیدی نیستند اما گفته می‌شود که الکل دریچه زیر مری (جایی که به معده وصل می‌شود) را شل کرده و موجب برگشت اسید معده می‌شود. سعی کنید به کل مصرف این نوشیدنی‌ها را کنار بگذارید.

لبنیات پرچرب

همه موادغذایی پرچرب موجب رفلکس یا در اصطلاح ترش کردن معده می‌شوند. اگر رفلکس شدید دارید و در عین حال عاشق پنیر هستید یا لبنیات پرچرب دیگری، یکی از الزامات برنامه‌غذایی روزانه‌تان است، دیگر وقتش رسیده که کمی رژیم‌غذاییتان را اصلاح کنید. سعی کنید از این موادغذایی به مقدار بسیار کم و به عنوان مزه استفاده کنید نه غذای اصلی.

گوشت‌های پرچرب

احتمال بروز رفلکس اسید معده توسط قسمت‌های پرچرب گوشت که مدت زمان بیشتری در معده می‌مانند افزایش می‌یاید. سعی کنید از قسمت‌هایی از گوشت استفاده کنید که چربی کمتری دارند و قسمت‌های پرچرب را حداکثر یک بار در هفته مصرف کنید.

کافئین

یک فنجان قهوه یا کاپوچینو در روز اشکالی ندارد اما کسانیکه تمام روز مشغول نوشیدن قهوه یا چای هستند معمولاً با مشکل رفلکس معده سروکار دارند. سعی کنید به جای آن از چای بابونه که بهترین چای گیاهی است یا چای سبز یک یا دو بار در روز استفاده کنید.

[میتی]

منکه همیشه معدم در سوز و گدازه
آویشن عرق نعناع رانیتیدین المینیوم ام جی اس هیچی روش اثر نداره

[simin]

(۱۳۹۲/۳/۲۶ ۱۰:۵۸ صبح)میتی نوشته شده توسط:  منکه همیشه معدم در سوز و گدازه
آویشن عرق نعناع رانیتیدین المینیوم ام جی اس هیچی روش اثر نداره

عزیزم....عرق نعنا برای کسایی که سوزش سر دل و رفلاکس دارن اتفاقا مضر هستش...چون نعنا آنزیم پپسین(آنزیم مسئول هضم پروتئین)رو تحریک میکنه و این باعث میشه سوزش معده بیشتر بشه
تو این موارد دمنوش بابونه(میتونی تی بگ بابونه تهیه کنی) به شدت جواب میده

[میتی]

ممنون از راهنماییت سیمین جوووون
امیدوارم خوب باشه...ممنونم